Ալբեր Կամյու

Վիքիքաղվածք-ից
Ալբեր Կամյուն

Ալբեր Կամյու (ֆրանսերեն՝ Albert Camus) (նոյեմբերի 7, 1913 - հունվարի 4, 1960), ալժիրաֆրանսիացի գրող և աբսուրդիստ փիլիսոփա: Նա եղել է 1957 թվականի գրականության Նոբելյան մրցանակակիրը:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Նուրբ սպիտակեղենի հանդեպ ճաշակը դեռևս չի ենթադրում, որ ոտքերը պետք է կեղտոտ լինեն։
  • Մենք աքսորել ենք գեղեցկությանը. Հույները հանուն նրան զորք վերցրին։
    • «Հելենի Աքսորումը» (1948)
  • Մենք մեր թիկունքն ենք թեքում բնությանը. ամաչում ենք գեղեցկությունից։ Մեր թշվառ ողբերգություններից կաժչում է գրասենյակի հոտը, և այն արյունը որ կաթում է նրանցից՝ տպագրողի թանաքն է։
    • «Հելենի Աքսորումը» (1948)
  • Միայն նա է հարուստ, ով գրպանի փող ունի[1]:
  • Մարդը միակ էակն է, որը հրաժարվում է լինել այն, ինչ կա։
    • «Ապստամբած մարդը»
  • Պատիվը աղքատների վերջին հարստությունն է[2]:
  • Բոլորը խաբում են: Լավ խաբել. ահա, թե ինչ է պետք[2]:
  • Հուսահատվելու սովորությունն ավելի սարսափելի է, քան ինքնին հուսահատությունը[2]:
  • Եթե աշխարհը պարզ լիներ, չէր լինի արվեստը[2]:
  • Մարդը լիովին մեղավոր չէ. նա չի սկսել պատմությունը: Ոչ էլ բոլորովին անմեղ է, քանզի շարունակում է այն[2]:
  • Մի սպասեք վերջին դատաստանին: Այն տեղի է ունենում ամեն օր[2]:
  • Հեղափոխությունը դեռեւս գոյություն չունեցող մարդուն սիրելն է[2]:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Սուրեն Գրիգորյան, ed (2006). Ասույթներ. հատոր. «Լուսաբաց հրատարակչատուն». էջ 316. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Ալբեր Կամյու | Յոթ միտք, ֆրանսերենից թարգմանությունը՝ Արտակ Հերիքյանի
Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Ալբեր Կամյու հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: