Ուայլդեր Պենֆիլդ

Վիքիքաղվածք-ից
Wilder Penfield.jpg

Պենֆիլդ Ուայլդեր Գրեյվս (անգլ.՝ Wilder Graves Penfield, հունվարի 26, 1891, Սպոքան - ապրիլի 5, 1976, Մոնրեալ), կանադացի նյարդաբան, նյարդավիրաբույժ։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Որպեսզի հարստանաս, պետք է բարեպաշտ լինես և կարողանաս վստահություն ներշնչել, իսկ եթե բուժման ընթացքում սխալ բաց թողնես, աշխատիր որքան կարող ես շուտ թաղել դրա հետևանքները:
  • Վախը հաղթահարելու համար, պետք է նախ և առաջ լավ ծանոթանալ դրան: Վախը ծագում է այնպիսի վտանգներից, որոնք մարդը ջանում է չտեսնել և այդ ժամանակ նա դժբախտ է զգում իրեն: Վախը կարող է քեզ դրդել չմտածված և անվայել արարքների:
  • Կուշտ և սիրված լինելը դեռևս քիչ է: Կա մի ինչ-որ անհամեմատ ավելի մեծ և գեղեցիկ բան… հրաշալի երազ, իսկ այդ երազի մեջ` նա, ում հետ կարող ես բաժանել կյանքի բոլոր վշտերը, ուրախությունները և նրա աշխատանքը:
  • Աշխարհի վրա շատ բաներ կան, որոնք բժիշկները կամ մոռանում են, կամ էլ երբեք չեն իմանում, հատկապես նրանք, ովքեր ուսուցանում են և իմաստուն գրքեր գրում:
  • Ստրուկը չի կարող ծառայել երկու տիրոջ:
  • Վայել չէ ծերանալ, առանց գեթ մի անգամ փորձելու այն գեղեցկությունն ու ուժը, որին ընդունակ է քո մարմինը:
  • Ամեն ինչ կախված է նրանից, թե մարդն ինչի մեջ է տեսնում մեծագույն բարիքը: Հատկապես դա է, որ յուրաքանչյուրին դարձնում է այնպիսին, ինչպիսին որ նա կա իրականում, ներքին պահանջն է, որ առաջնորդում է մարդուն իր ամբողջ կյանքում:
  • Ամուսնությունը մարդ չի կարող խմիչքի պես փորձել և թափել, եթե պարզվի, որ չափից դուրս անհամ է…
  • Սերը ծանր պարտականություն չէ և ոչ էլ րոպեական հաճույք: Սերը երանավետ հանգույց է, որ կապում է տղամարդուն և կնոջը, որ օգնում է նրանց աշխատել և ապրել միասին:
  • Դավադրությունը միշտ հանգեցնում է բռնակալության, իսկ ազատ մարդիկ պետք է ամբողջ ուժով դիմադրեն նրան:
  • Խելացի իշխանությունը կառավարման ամենաիմաստուն ձևն է:
  • Եթե ընտանիքում հակառակության ոգի է տիրում, ապա տունը բեմահարթակ է դառնում ողբերգության համար:
  • Այն խորհրդավոր ձգտումը, որ տղամարդը զգում է միայն մի կնոջ նկատմամբ, դա էլ հենց կոչվում է սեր: Դա միաժամանակ և` մարմնի, և` հոգու ծնունդ է: Սերն անհամեմատ ավելի մեծ է, քան մարմնական ցանկությունների բավարարումը: Սերը ուժ է, որ սարսափեցնում է ամբողջ բնությունը ու միացնում ներհակությունները:
  • Չար ուժը կոփում է աշխարհը, ատելությունը, կոփում է ոլորտային կեցությունը: Սերը հեռանում է, իսկ երկպառակությունը աճում:
  • Կյանքի մայրամուտին վրա է հասնում մի պահ, երբ հետևում կրակները մարում են, իսկ առջևում սև մահն է: Եվ այդ ժամանակ ամեն մարդ մենակ է դիմավորում իր աստվածներին:
  • Ուժով և խիզախությամբ օժտված մարդը պետք է կյանքում դժվարություններ փնտրի: Պայքարը մարդուն ուրախություն է բերում, իսկ հաջողությունը` երջանկություն:
  • Նա , ով սովորեցնում է ուրիշներին, չի կարող առանց դրա յոլա գնալ:
  • Ջահելությունը չգիտե, ինչ բան է ծերությունը: Մարդն իմանում է դա, երբ ջահելությունն արդեն անդառնալի կերպով անցած է լինում:
  • Եթե կողովիդ մեջ թունավոր օձ կա, կափարիչը մի բարձրացնի, քանի դեռ չես որոշել ինչ ես անելու:
  • Վտանգը բացահայտում է մարդկային սրտի վեհությունը: Երբ վտանգը փոքրիկ է , հաղթել կարող է և չնչին մարդը:
  • Ամենասև ամպերով պատված կյանքն էլ մայրամուտին կարող է փայլել արեգակնային փայլով: Մարդու կյանքը կարճատև է, և երբ աստվածների կամքին հակառակ ես գնում, ջանքերդ ապարդյուն են անցնում:
  • Կյանքը հաղորդվում է սերնդից սերունդ: Հենց կյանքի այդ անընդհատ լինելու մեջ է նրա իմաստը:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • «Ջահ», Ուիլդեր Պենֆիլդ, Երևան, «Հայաստան» հրատարակչություն, 1967:
Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Ուայլդեր Պենֆիլդ հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: