Սառույցի տակ էլ գետը հոսում է

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Սառույցի տակ էլ գետը հոսում է», լատվիացի գրող, հրապարակախոս, բժիշկ Միերվալդիս Բիրզեի (1921-2000) 1958 թվականին գրված վիպակը։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Միայն այն մարդը, ով իր կաշվի վրա զգացել է շղթայի զորությունը, կկարողանա ըստ արժանվույն գնահատել ազատության երջանկությունը։ (էջ 13)
  • Եթե մարդ ոչ մեկին չի կարողանում վստահել, ուրեմն նա մարդկանցով չի շրջապատված : (էջ 44)
  • Խամրած ծաղիկն էլ երբևէ կոկոն է եղել: (էջ 45)
  • Խնձորը կախված է խնձորենուց, բայց երբ հասնում է, որքան էլ ծառը թախծելու լինի, գալիս է ճյուղին հրաժեշտ տալու ժամը: (էջ 46)
  • Պատերազմի տարիները նման են ուժեղ արևայրոցին, որի տակ ծաղիկները վաղաժամ են փթթում: Միգուցե այն պատճառով, որ այս շիկացած հողի վրա շուտ էլ պիտի թառամեն։ (էջ 46)
  • Որքան էլ հաստ են բանտի քարե պատերը, ճեղքեր այնտեղ էլ են լինում: (էջ 65)
  • Ճիշտ չէ, որ հույսը միշտ մեռնում է մարդու հետ միասին: Պատահում է սա կորչում գնում է, իսկ մարդը դեռ ապրում է, պայքարում։ Մարդկային միտքն այնքան հզոր է, որ ընդունակ է կրելու հույսի կործանումը, բայց և տանելու պայքարի ջահն այնքան ժամանակ, քանի դեռ սիրտը չի դադարել տրոփել։ (էջ 87)
  • Ազատ մարդու պարտքն ազատությունը մինչև վերջ պաշտպանելն է։ Կյանքի նպատակը՝ կյանքը, որպես հավիտենական էստաֆետ, հաջորդաբար փոխանցելն է: (էջ 87)
  • Նրանք կռվում էին, որպեսզի մարդիկ լինեին նույնքան իրավահավասար, որքան իրավահավասար են նրանք ծնվելիս ու մեռնելիս։ Կռվում էին, որպեսզի փթթող կյանքերից հեռացնեին կախաղանների ստվերները, որ տարածել էր գերմանական գիշատիչ արծիվը: (էջ 87)
  • Ամեն մի մայր, երբ գլուխը խոնարհում է երեխայի հագուստը կարելու, սիրո զարմանալի հորձաք է ձգում, սիրո, որն անցնում է սերնդեսերունդ: (էջ 151)
  • Մարդը կարող է միայն որպես մարդ ապրել։ Կենդանի արարածն առանց խղճի մարդ չէ: (էջ 165)
  • Եղեգնուտը ջունգլի չէ, եղեգնուտում չես կերակրվի։ Մարդը պետք է ուտի և դրանում է նրա դժբախտությունը: (էջ 178)
  • Ծերերի սիրտը ջահելի համար ավելի է ցավում, քան ջահելներինը՝ ծերերի համար։ Ժամանակն է այդպես․․․ (էջ 202)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Սառույցի տակ էլ գետը հոսում է: Վեպ - Երևան: Հայպետհրատ, 1963-209 էջ
  • Yet Icebound Rivers Flow