Ազատություն

Վիքիքաղվածք-ից
Ազատություն ըստ Դելակրուայի

Աղբյուրով[խմբագրել]

Ավգուստինոս Երանելի[խմբագրել]

  • Միութիւն՝ ի կարեւորս, ազատութիւն՝ յերկբայականս, սէր՝ յամենայնի։[1]

Թաթուլ Հուրյան[խմբագրել]

  • Լավ է երգը շուրթերին ոտքի վրա մեռնել, քան ապրել շղթայված, որպես ճորտ ու գերի։[2]

Դմիտրի Պիսարև[խմբագրել]

  • Գիտելիքը և միայն գիտելիքն է մարդուն դարձնում ազատ ու մեծ։[3]

Միքայել Նալբանդյան[խմբագրել]

  • Ազատն Աստված այն օրից,
    Երբ հաճեցավ շունչ փչել
    Իմ հողանյութ շինվածքին,
    Կենդանություն պարգևել.
    Ես անբարբառ մի մանուկ՝
    Երկու ձեռքս պարզեցի,
    Եվ իմ անզոր թևերով
    Ազատությունն գրկեցի։

։*Ազատություն

  • -Ազատությո՜ւն,- գոչեցի, -
    Թող որոտա իմ գլխին
    Փայլակ, կայծակ, հուր, երկաթ,
    Թո՛ղ դաւ դնե թշնամին.
    Ես մինչ ի մահ, կախաղան՝
    Մինչև անարգ մահու սյուն,
    Պիտի գոռամ, պիտ կրկնեմ,
    Անդադար՝ Ազատությո՜ւն։

։*Ազատություն

Սամվել Սմայլս[խմբագրել]

  • Աշխատանքը վարժեցնում է ուշադրության և ջանասիրության, հրահանգում է միտքը, տալիս է դրան միջոցներ, կամքին հաղորդում է ազատություն և ուրիշ հատկություններ, որոնք բոլորն էլ նպաստում են հաջողակ առաջ տանելու որևէ գործ։

Վոլտեր[խմբագրել]

  • Ով ազատություն և ճշմարտություն չի սիրում, կարող է դառնալ հզոր մարդ, բայց մեծ` նա երբեք չի լինի։[4]

Շառլ դե Մոնտեսքիո[խմբագրել]

  • Քաղաքացու համար քաղաքական ազատությունը հոգեկան հանգստություն է, որը հենվում է անվտանգության մեջ համոզված լինելու վրա։[5]

Ալֆոնս դե Լամարթին[խմբագրել]

  • Ուժեղների փառքը տկարների ազատությունն է։[6]

Ֆրիտյոֆ Նանսեն[խմբագրել]

  • Չարիքն ու բռնությունները չեն կարողացել ընկճել հայ ժողովրդին. ամեն անգամ որևէ տեղից ծագած լույսի նշույլն անգամ սնել է ազատության նրա երազանքը։[7]

Առանց աղբյուրի[խմբագրել]

Պարույր Սևակ[խմբագրել]

  • Օտարության մեջ ազատ լինելը այլ գերություն է, իսկ տան մեջ նույնիսկ գերի լինելը՝ այլ ազատություն։

Ֆրիդրիխ Նիցշե[խմբագրել]

  • Վսեմ մարդը, տեսնելով վսեմը, դառնում է ազատ, վստահ, լայնախոհ, հանգիստ, ուրախ, բայց կատարյալ գեղեցիկը իր տեսքով ցնցում է նրան և դիտապաստ է անում, նրա առջև նա ժխտում է ինքն իրեն։
  • Ով զգում է կամքի անազատությունը՝ հոգեկան հիվանդ է. ով ժխտում է այն՝ հիմար է։
  • «Հնազանդություն» և «օրենք», սա է հնչում բոլոր բարոյական զգացումներից։ Սակայն «կամայականություն» և «ազատություն»՝ ահա թե ինչը ի վերջո կարող է բարոյականության վերջին հնչյունը դառնալ։
  • Ի՞նչ օգուտ ոգին ազատ դարձնելուց, եթե այն թռչել չգիտի։
  • Սերը - հնազանդության պտուղն է. սակայն սերունդներ են ընկած պտուղի և արմատի միջև, իսկ ազատությունը սիրո պտուղն է։
  • Ես ուզում եմ իմանալ՝ դու ստեղծագործ թե փոխադրող մարդ ես, ցանկացած նկատառմամբ. իբրև ստեղծագործոզ՝ դու պատկանում ես ազատներին, իբրև փոխադրող՝ դու նրանց ստրուկն ու գործիքն ես։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Ռաֆայէլ Համբարձումեան, ed (2010). Հանգանակ հայ ինքնութեան. հատոր. Ամարաս հրատարակչություն. էջ 68. ISBN 978-99930-1-121-7. 
  2. Փառանձեմ Վարդունի, ed (1974). Մտերիմ Խոսքեր. հատոր. «Հայաստան» Հրատարակչություն. էջ 108. 
  3. Սուրեն Գրիգորյան, ed (2006). Ասույթներ. հատոր. «Լուսաբաց հրատարակչատուն». էջ 125. 
  4. [http։//www.armtown.com/forum/lofiversion/index.php/t54.html Հայ ֆորում՝ Խորիմաստ մտքեր]։ Վերստացված է՝ 2008-12-28 թվականին։
  5. Դոնարա Մարտիրոսյան, ed (2006). Աֆորիզմներ ֆրանսիական մտքի գանձարանից. հատոր. «Մաշտոց». էջ 36. ISBN 99941-807-0-3. 
  6. Սուրեն Գրիգորյան, ed (2006). Ասույթներ. հատոր. «Լուսաբաց հրատարակչատուն». էջ 314. 
  7. Սեյրանուհի Գեղամյան, ed (2008). Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ. հատոր. «Գրաբեր» ՍՊԸ հրատարակչություն. էջ 10. ISBN 978-99941-817-9-7. 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Վիքիդարանի լոգոն
Ընթերցե՛ք ազատություն բառի բացատրությունը հայերեն Վիքիբառարանում։
Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Ազատություն հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: