Հենրիկ Իբսեն
Ուշադրություն, այս էջն աղբյուրների կարիք ունի։ Դուք կարող եք օգնել նախագծին՝ գտնելով բերված տեղեկությունների հաստատումը վստահելի աղբյուրներում և ավելացնելով այդ աղբյուրներին հղումները հոդվածին։ Անհիմն հղումները ենթակա են հեռացման։ |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Ibsen-by-Borgen.jpg/250px-Ibsen-by-Borgen.jpg)
Հենիկ Յոհան Իբսեն (նորվգ.՝ Henrik Johan Ibsen, մարտի 20, 1828 — մայիսի 23, 1906), նորվեգացի բանաստեղծ։ Շեքսպիրից հետո համարվում է ամենաշատ բեմադրված դրամատուրգը, ողջ աշխարհում[փա՞ստ]։
Քաղվածքներ
[խմբագրել]- Երջանկություն բոլորի համար՝ ստեղծված բոլորի համերաշխ աշխատանքով։
- Մարդու հոգին նրա գործերի մեջ է։
- Ճշմարիտ իմաստունին ճանաչելու իսկական հատկանիշը համբերությունն է։
- Մաքուր խիղճը լավագույն բարձն է[1]։
- Մեծ մեղք է, որին ներում չկա, ուրիշ մարդու մեջ սիրո կյանքն սպանելը։
- Վախկոտությունն իր ծաղկման շրջանում վեր է ածվում դաժանության։
- Եվ թառամում, մերթ էլ հանկարծ
- Նորից ծաղկում շռայլորեն[2]։
- Մարդ նախապես չի իմանում,
- Կյանքում ում ինչ կպատահի[2]։
- Հիշի՛ր, աչքերն արցունք են ծնում
- Դառը և ուտիչ, ինչպես մոխրաջուր[2]։
- Մեր դուռը բաց է ամեն մեկի դեմ,
- Ով ներս է գալիս, ոչ թե դուրս գնում[2]։
- Ոչ ոք իր բախտից չի կարող փախչե՛լ։
- Դրան կարող ենք մենք ապավինել,
- Հենց դրանում է սփոփանքը մեր[2]։
- Ուսման իմաստն այն չի, որ ճխտես
- Քո մեջ գիտելիք ամեն տեսակի,
- Այլ ընտրես այն, ինչ կարող է պետք գալ[2]։
- Ուրախալի է, երբ բարոյական
- Սկզբունքները կենսագործվում են
- Եվ, չվնասված, ազատագրվում
- Տեսության այնքան մթին խավարից[2]։
- Հաջող լինելու բանալին կյանքում-
- Խիզախությունը գործողության և
- Արվեստը ռիսկի հենց այն է, որ դու
- Ազատությունդ պահպանես կյանքում,
- Չընկնես դու կյանքի և ոչ մի թակարդ,
- Հիշես, որ օրը պայքարի դեռ քո
- Օրը չէ վերջին, որ պետք է թողնես
- Միշտ վերադարձի կամուրջ քեզ համար[2]։
- Բայց առագաստը չեն բացում, որ լոկ
- Ծայրահեղ խելքը հիմարություն է։
- Իսկ վախկոտության կոկոնը բացվող
- Դառնում է ծաղիկ բիրտ դաժանության[2]։
- Ժանգը ուտում է ամուր երկաթին,
- Մի անգամ է մարդ ծնվում իր կյանքում,
- Այդ պատճառով էլ ուզում է մնալ ճիշտ հենց այնպիսին,
- Ինչպիսին, որ նա աշխարհ է եկել[2]։
- Խեղդվողը ձեռքը նույնիսկ չոփի է գցում[2]։