Վահան Գրիգորյան

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Վահան Արմենակի Գրիգորյան (հուլիսի 16, 1905, գյուղ Մեջիթլու (Մուշի գավառ, Բուլանըխ) - հուլիսի 22, 1989, Երևան), հայ խորհրդային բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Թուրքերից գութ և ներողամտություն չի կարելի հայցել, թուրքերի հետ լեզու կարելի է գտնել միայն և միայն զենքով, միայն զենքով կարելի է նրանց առաջն առնել:
  • Կարևորը ոչ թե պատմելն է, այլ գրքի էությունը հասկանալը:
  • Առանց ուտելու կյանք չկա: Զուր չէ, որ մարդիկ մեռնելուց առաջ ուտել են ուզում: Ամբողջ աշխարհը հիմնված է ուտելու վրա, ամեն արարած աշխարհի վրա ուտելով է ապրում:
  • Ով շատ է կարդում, աշխարհի խերն ու շառը ջոկում է իրարից:
  • Վտանգն ու վախը սահմաններ են ունենում: Երբ այդ սահմաններն անցնում ես, վախն ու սարսափը կորցնում են իրենց ազդեցությունը:
  • Մարդկանց ճանաչելը դժվար է, բայց հնարավոր բան է: Ինչքան էլ ջուրը պղտոր լինի, կարելի է տեսնել, թե ինչ կա նրա խորքում:
  • Գերության մեջ մարդ հաճախ ընկնում է հուսահատության խորխորատները, չի ուզում ապրել, բայց հանկարծ չգիտես որտեղից ճառագում է մի հույս, տեսնում ես հեռվում փրկության մի ելք ու սկսում ես ապրել ու տոկալ:
  • Մարդն իր երկրում, իր հողի վրա չի կորչի: Հողն ու ջուրը օգնում են, ապավեն են դառնում, չեն թողնում մարդը կորչի: Բայց զգույշ եղեք, հենց որ ձեզ հեռացրին, տարան ուրիշ կողմեր, մարդն իրեն-իրեն կթառամի, կոչնչանա, ինչպես բույսն արմատահան անես ու դեն նետես:
  • Ամբարտավանությունը, ինքնագոհությունը չպետք է հանդուրժել նույնիսկ այն դեպքում, երբ դա երևում է թշնամու անասունի մոտ:
  • Կան մտքեր ու տրամադրություններ, որ ուզես-չուզես պիտի արտահայտվես: Կզսպես քեզ մի անգամ, երկու անգամ, իսկ երրորդ անգամ քեզնից անկախ կասես այն, ինչ չէիր ուզենա ասել:
  • Երկինքը եթե ամպեց, ժամանակը եկավ, անպայման պիտի անձրևի: Անձրև կգա ոչ թե նրա համար, որ անհրաժեշտ է հողին, այլ որովհետև օդում մնալ չի կարող:
  • Նույնիսկ վատ մարդիկ էլ կարեկցանքի կարոտ են լինում:
  • Միայն դժբախտության մեջ ընկնելուց հետո է մարդ զգում, թե ինչ կարող էր անել և չի արել:
  • Լավ ու վատ ազգեր չկան, այլ կան լավ ու վատ մարդիկ, որոնք ժողովուրդներին իրար հետ թշնամացնում են:
  • Կյանքում կան բաներ, որոնց հետ պիտի հաշտվել:
  • Ամեն ազգ, ամեն ժողովուրդ, ինչպես յուրաքանչյուր մարդ, ունենում է իր բնավորությունը, իր խառնվածքը, իր հոգեկան-բարոյական դրսևորումները, որոնք բնորոշ են նրան և հայտնի են դարձնում ողջ աշխարհին:
  • Ով այսօր ձմերուկ է դնում թևերիդ տակ, վաղը երեսիդ էլ չի նայի:
  • Երբ չգիտես թե վաղը ինչ է լինելու, ամեն ինչ կորցնում է իմաստը:
  • Այն ընտանիքում, որտեղ չկա ջերմություն ու սեր, դրանց գինը լավ գիտեն: Պիտի ծարավես, որ դողաս ջրի կաթիլի վրա:
  • Բոլոր մարդկանց էլ վիճակված է անց կենալ դատաստանի բովով, այն տարբերությամբ, որ ոմանց դատում է սեփական խիղճը, և նրանք մարդամեջ են դուրս գալիս մաքրված ու ազնվացած:
  • Մարդիկ չեն ծնվում ազնիվ կամ սրիկա, մարդկային խիղճ կոչվածի գոյությունը կամ բացակայությունն է տարբերակում նրանց...
  • Նույն քարից մի տեղ արվեստ ու լույսի տաճար են կառուցում, մյուս տեղում՝ բանտ ու շիրմաքար:
  • Նրանք, ովքեր ընդունում են հեղափոխությունը, պայքարում հանուն խորհրդային կարգերի, պատասխանատու չեն իրենց հայրերի գործած մեղքերի համար:
  • Հեղափոխության նվաճումները իրականացնելու համար ժամանակ է պետք:
  • Կյանքում երբեմն պատահում է, որ մեկին առաջին անգամ ես տեսնում, բայց քեզ թվում է, որ ծանոթ ես նրան, ինչ-որ տեղից արդեն գիտեիր...
  • Գրաբարը կարելի է սովորել միայն կարդալով, լեզվի կանոնները իմանալը դեռ չի նշանակում, որ գիտես լեզուն:
  • Անազնիվ մարդկնաց հետ երևի պետք է իրենց զենքով կռվել:
  • Մի մարդ, որ իր ազգն է ուրանում, ընդունակ է ամեն ինչի:
  • Խելոք մարդը բամբասանքը տարբերում է ճշմարտությունից:
  • Ում հետ աշխատում ես, պիտի վստահես ու հավատաս նրան:
  • Հեղափոխությունն առանց զոհերի չի լինում: Հեղափոխությունը նման է հզոր մրրիկի, որտեղով որ անցավ՝ իր անջնջելի հետքը պետք է թողնի:
  • Հեղափոխությունը հրեղեն երիվարի է նման, ով չհասկացավ նրա լեզուն, ցած կգլորվի:
  • Հեշտ է ոգևորվել հեղափոխական գաղափարներով, դժվար է՝ նվիրվել նրա նպատակներին:
  • Չկա ավելի անհարմար վիճակ, քան այն, երբ մարդ հայտնվումէ ոչ իր տեղում:
  • Հարվածն ստանալու պահին, որքան էլ այն ծանր լինի, ցավը համեմատաբար դեռ թույլ է:
  • Լինում են պարապ ժամեր, օրեր ու տարիներ, որ ոչինչ չեն տալիս մարդուն, լինում են պահեր, որ կյանք արժեն:
  • Կան անակնկալներ, որ անբացատրելի են ու վեր ամեն ինչից:
  • Մեր հեռավոր լեռներում
Տարածվել եք ու ծաղկել
Եվ այնպես մեղմ եք բուրում,
Դավիթ-բեկի այգիներ[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Վահան Գրիգոորյան, Բանաստեղծություններ, Հայպետհրատ, Երևան, 1955


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • «Ամպրոպից հետո», Վեպ, Երևան, Սովետական գրող, 1987, 528 էջ:
Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Վահան Գրիգորյան հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: