Շատախոսություն

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Շատախոսություն, երկար ու բարակ և, մեծ մասամբ, անիմաստ խոսակցություն կամ ավելորդ մանրամասնություններով ծանրաբեռնված՝ երկարացված խոսք՝ գրվածք[1]։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

Մոհանդաս Գանդի
  • Ով շատ է խոսում, դառնում է անտանելի[2]։
Կոնֆուցիոս
Պիեռ Կոռնել
  • Շատախոս է նա, ով մտածել չգիտի[2]։
Ռիչարդ Շերիդան
  • Շատախոսության մեջ թաքնված է սուտը, իսկ սուտը, ինչպես հայտնի է, բոլոր արատների մայրն է[3]։
Միխայիլ Սալտիկով-Շչեդրին
  • Ամենալավ խոսողը քիչ խոսողն է, իսկ ամենատգեղ խոսողը շատ խոսողն է[3]։
Հակոբ Պարոնյան
  • Շատ խոսելն ու շատ բան ասելը միևնույն բանը չեն[3]։
Սոֆոկլես
  • Քիչ իմացող մարդիկ ընդհանրապես շատ են խոսում, իսկ նրանք, ովքեր շատ գիտեն, քիչ են խոսում[3]։
Ժան Ժակ Ռուսո
  • Շատախոսությունը միշտ էլ տհաճ է[3]։
Միգել Սերվանտես
  • Ամենից շատ խոսում է նա, ով ասելու բան չունի[3]։
Ալեքսեյ Տոլստոյ
  • Եթե մի անգամ ափսոսում ես, որ չես ասել, ապա հազար անգամ ափսոսում ես, որ չես լռել[3]։
Լև Տոլստոյ
  • Շատախոսությունը ձանձրույթ է ծնում[3]։
Միգել Սերվանտես

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. շատախոսություն - բացատրություն։ Վերստացված է՝ հոկտեմբերի 22, 2015 թ.։
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ասույթներ, հավաքեց ու կազմեց Սուրեն Գրիգորյանը, Երևան, 2009, էջ 281:
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Ասույթներ, հավաքեց ու կազմեց Սուրեն Գրիգորյանը, Երևան, 2009, էջ 282: