Մհեր Մկրտչյան

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search
Mher Mkrtchyan 2006 post card cropped.jpg

Մհեր Մուշեղի Մկրտչյան (հուլիսի 4, 1930, Գյումրի - դեկտեմբերի 29, 1993, Երևան), հայ դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, կինոյի և թատրոնի մեծ կատակերգու։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Դերասանը պիտի կարողանա ամեն ինչ խաղալ: Դերասանը ներկայացնում ե մարդուն, իսկ մարդու էության մեջ և լաց կա, և ծիծաղ, և հումոր[1]:
  • Մարդը կարող է հումոր չունենալ, բայց դա էլ է հումորի նյութ[1]:
  • Կյանքն ամեն րոպե, ամեն վայրկյան թատրոն է[1]:
  • Տաղանդավոր մարդը չարիք է, որովհետև շրջապատում միջակություն է, քեզ չեն հասկանում[1]:
  • Մեր կինոյի վատն էլ այն է, որ հեչ թատրոն չի[1]:
  • Ես չեմ կարող կիսատոնի վրա ճիշտ լինել: Կիսատ բաներ չեմ սիրում[1]:
  • Կինոն ի՞նչ, կինոն սիրուհիդ է, թատրոնն է կինդ, տունդ: Ինչ ուզում ես արա, վերադառնալու ես տուն[1]:
  • Սիրում եմ համեստ մարդկանց, բայց չեմ սիրում համեստ ընդունակությունների տեր մարդկանց[1]:
  • Կյանքը, բնությունն ու մարդն է իմ թեման, իմ աղբյուրը ստեղծագործական, և ես պիտի խտացնելով, նրան գեղարվեստական կերպար տալով, վերցնեմ և վերադարձնեմ ժողովրդին[1]:

Մհեր Մկրտչյանի մասին[խմբագրել]

  • Մհեր Մկրտչյան երևույթը ինձ համար պատուհան է դեպի ժողովրդի արմատը, միջոց` հասկանալու նրա շաղախի կազմությունը... Մհերի կերպարն իր կենսունակությամբ, տաղանդի ուժով ծլարձակել, վեր է մղվել շերտադասվածքի միջից` որպես հայ ժողովրդի նախագոյ դրսևում. ահա, ես եմ` անփոփոխ ու հավերժական հայի տեսակը:
Աղասի Այվազյան
  • Տարիներ շարունակ նա իր հոգու ամենախորունկ ծալքերում իրեն պահեց իր ահռելի տառապանքը ու մեզ տվեց ծիծաղ, խնդություն, իր ձիրքերի լույսը վայելելու անսահման երջանկություն:
Սիլվա Կապուտիկյան
  • Նա այն մեծությունն էր, որի առաջ պետք էր խոնհարվել:
Մենք` հայերս, պետք է կարողանանք երջանիկ լինել մեր մեծ մարդկանցով, պետք է կարողանանք չափվել նրանցով, առավել ևս, նրանց դարձնել մեզ համար չափանիշ:
Երջանիկ սերունդ էինք, որ ապրեցինք Մհերի հետ, աշխատեցինք միասին: Այդ սերունդը լավն էր, իսկ ինքը, իհարկե, ամենալավն էր:
Սոս Սարգսյան
  • Նրա կարողությունների ներկապանակը, շնհորքի ամպլիտուդան շատ մեծ էր` ամենազավեշտականներից մինչև ամենաողբերգականը: Երբեք հենց այնպես բեմ դուրս չէր գալիս: Կյանքի առաջին շրջանում նա տարիներով ոչինչ չխաղաց: Ոչ թե այն բանի համար, որ չէր ուզում, կամ ծուլանում էր, այլ հարմար բան չէր գտնում: Եվ վերջում իր թատրոնում բեմադրեց «Հացթուխի կինը», որն էլ եղավ նրա կարապի երգը:
Խորեն Աբրահամյան
  • Երբ ինչ-որ կտոր պետք է նկարահանվեր, եթե պատրաստ չէր, սպանեիր էլ, չէր նկարվի, որովհետև ինքը «խալտուրա» ասած բառից զզվում էր:

Ասում էր . «Դերն ինձ համար մուկ է: Ես պիտի այնքան կատվի նման պտտվեմ շուրջը, այնքան պիտի ուսումնասիրեմ, պիտի արդեն դարձնեմ իմը, որ կարողանամ խաղալ»: Հայերենում ինձ համար չկա այն բառը, որով կարելի է բնորոշել Մհեր Մկրտչյանին: Ինքն ապրում էր իր հոր կենսագրությունով, իր մոր կենսագրությունով, ապրում էր Մուշով, ապրում էր Վանով, Վանա լճով, ապրում էր ամբողջ Արևմտյան Հայաստանով:

Ալբերտ Մկրտչյան

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Մհեր Մկրտչյան հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: