Իվան Վազով

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search
Իվան Վազով

Իվան Վազով (բուլղ.՝ Иван Вазов, հուլիսի 9, 1850, Սոպոտ — սեպտեմբերի 22, 1921, Սոֆիա), բուլղարացի գրող, հասարակական գործիչ։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Շատ դժբախտությունների պատճառը գտնվում է գինու բաժակի հատակին[1]։
  • Գիտությունը մի այնպիսի խորհրդավոր ուժ է, որը կոչված է վերափոխելու աշխարհը[2]։
  • Անխուսափելի վտանգի ժամին դատողությունը նենգորեն լքում է մարդուն և միայն ինքնապաշտպանության կույր բնազդն է գործում[3]։
  • Խոնարհած գլուխը սուրն էլ չի կտրի[4]։
  • Արդարության զգացումը և մարդկայնությունը պահանջում են, որ մարդիկ անձնազոհ լինեն, չսպասելով, որ այդ մասին իրենց հիշեցնեն[5]։
  • Ագռավն ագռավի աչքերը չի հանի[6]։
  • Արջը քնում է, իսկ ականջը պահապան է դնում[7]։
  • Եթե համարձակությունը թիկունքին է թևեր տալիս, ապա վախը՝ ոտքերին[8]։
  • Գինին ուրախացնում է մարդու սիրտը և ամրացնում մարմինը: Դա ոչ թե դեղորայք է, այլ աստծո շնորհ: Դա տաքացնում է, ինչպես արևը, փայլում է, ինչպես ոսկին. սաթի նման դեղին է, ածելու նման՝ սուր: Այդ գինուց Դավիթ մարգարեն էլ կջահելանար...այդ գինու տասը կաթիլը մարդուն փիլիսոփա կդարձնի, հիսունը՝ թագավոր, իսկ հարյուրը՝ սուրբ[9]։
  • Ուղևորի համար ճանապարհը նույն է, ինչ որ գորտի համար՝ ճահիճը[10]։
  • Լինել գթասիրտ անգութների նկատմամբ՝ դա նույնքան ստորություն է, որքան դրանցից գթասրտություն խնդրելը[11]։
  • Ով գնում է վագր սպանելու, որդի վրա ուշք չի դարձնի, ով ռևոլյուցիա է նախապատրաստում, նա ամեն ինչ մոռանում է[12]։
  • Զենքը մարդուն արիություն է ներշնչում[13]։
  • Ուրախությունն իր մասին ինքը կզգացնի ոստյուններով ու ճիչերով[14]։
  • Այնքան մեծ ուրախություններ են լինում, ինչպես և խորագույն տառապանքներ, որ թվում է, թե մարդկային թույլ էությունը անկարող է դրանց դիմանալ: Մինչդեռ մարդ ամեն ինչ տանում է: Որքան ուժգնանում է ներքին լարումը, այնքան ավելի ճկունանում է հոգին, եթե միայն առողջ է վերջնս[15]։
  • Վարպետի ձեռքին գործը կդողա[16]։
  • Ոտքերդ որ չթրջես, ձուկ չես բռնի[17]։
  • Խուլի ականջի տակ ինչքան ուզում ես թմբուկ խփիր, մեկ է, ոչինչ չի լսի[18]։
  • Նախապաշարմունքը մեկնաբանում է այն, ինչ դատողությունը հրաժարվում է բացատրել[19]։
  • Սիրո քերականության մեջ հարցական նշաններ չկան: Սերը կույր է[20]։
  • Մահվան առկայությունն անսահմանորեն հանդարտեցնում է երկնային շահերի հետ առնչված հոգեկան ամեն մի հուզմունք[21]։
  • Երբ բժիշկը հիվանդներ է ընդունում, դա նրա համար անհանգստություն չէ: Բժիշկն առանց հիվանդների տխրում է այնպես, ինչպես հիվանդն առանց առողջության[22]։
  • Այնտեղ, ուր մուտք է գործել մահը, դռների փականքները իրենք իրենց են բացվում: Հավիտենականության շեմքին բոլորին միատեսակ են ասում. «Բարի գալուստ, ով էլ որ գա՝ ծեր թե երիտասարդ, բարեկամ թե թշնամի»[23]։
  • Ճակատագրական պահերին ոգու առկայությունն ու մի մարդու արիությունը մոգական ուժով են ներգործում մասսայի վրա և նրան ենթարկում իրենց: Նման դեպքերում նա է հրամանատար դառնում, ով ուզում է ղեկավարել[24]։
  • Ոչ մի գայլ սովամահ չի լինի, երբ մոտերքում արածում է ոչխարների հոտը: Շների ատամներն այնքան դաժանորեն չեն կծում, ինչպես քաղցի ատամները[25]։
  • Քաղցն ավեի վտանգավոր խորհրդատու է, քան նույնիսկ հուսահատությունը[26]։
  • Ավելի դյուրին է տառապանքներ կրելը, երբ գիտես, որ մյուսներն էլ են քեզ նման տանջվում: Դա մեր հոգում խոր արմատներ գցած դաժան զգացում է, այն հերոսության խթաններից մեկը, որը ռազմիկին մղում է մարտի՝ աներեր կանգնելու աջ ու ձախ հնձող մահվան դեմ: Թող այդ հերոսին միայնակ, վտանգի դեմ երես առա երես, և նա թերևս խուճապահար խափուստի դիմի[27]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Բանականության սիմֆոնիա, Վ. Լ. Վորոնցով, Երևան 1981, 752 էջ:
  2. Իվան Վազով, «Լծի տակ», Երևան, Հայպետհրատ, 1953, էջ 30:
  3. Իվան Վազով, էջ 37:
  4. Իվան Վազով, էջ 41:
  5. Իվան Վազով, էջ 79:
  6. Իվան Վազով, էջ 187:
  7. Իվան Վազով, էջ 187:
  8. Իվան Վազով, էջ 190:
  9. Իվան Վազով, էջ 193:
  10. Իվան Վազով, էջ 240:
  11. Իվան Վազով, էջ 277
  12. Իվան Վազով, էջ 300:
  13. Իվան Վազով, էջ 359:
  14. Իվան Վազով, էջ 369:
  15. Իվան Վազով, էջ 370:
  16. Իվան Վազով, էջ 382:
  17. Իվան Վազով, էջ 384:
  18. Իվան Վազով, էջ 389:
  19. Իվան Վազով, էջ 389:
  20. Իվան Վազով, էջ 409:
  21. Իվան Վազով, էջ 422:
  22. Իվան Վազով, էջ 425:
  23. Իվան Վազով, էջ 433:
  24. Իվան Վազով, էջ 487:
  25. Իվան Վազով, էջ 511:
  26. Իվան Վազով, էջ 512:
  27. Իվան Վազով, էջ 517:


Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Իվան Վազով հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: