Մարդու ճակատագիրը (Միխայիլ Շոլոխով)

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Մարդու ճակատագիրը» (ռուս.՝ Судьба человека), ռուս արձակագիր, հրապարակախոս Միխայիլ Շոլոխովի պատմվածքը:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Պատահում է, չես քնում գիշերը, դատարկ աչքերով նայում ես մթության մեջ ու մտածում. «Ախր ինչու համար, այ կյանք, դու ինձ էդ տեսակ ջարդեցիր ու թողեցիր: Ինչու համար էս տեսակ սպանեցիր»: Ոչ մի պատասխան չունեմ ոչ խավարից, ոչ պայծառ արեգակից….Չունեմ ու չեմ էլ ունենա…[1]
  • Հեշտ բան չէ հասկանալը, որ դու անկախ քո կամքից գերի ես ընկել[1]:
  • Երեխայի հիշողությունը նման է ամառվա լուսաբացին. բռնկվում է մի կարճ ժամանակ, լույս է տալիս և հանգչում: Էդպես էլ նրա հիշողությունը լուսաբացի նման փայլատակելով է աշխատում[1]:
  • Ոչ, միայն քնի մեջ չէ, որ լաց են լինում պատերազմի տարիներին սպիտակած հասակավոր մարդիկ: Նրանք լաց են լինում նաև արթուն ժամանակ: Այստեղ գլխավոր այն է, որ կարողանաս ժամանակին շուռ տալ երեսդ: Այստեղ ամենագլխավորն այն է, որ չվշտացնես երեխայի սիրտը, որ նա չտեսնի, թե ինչպես է քո աչքերով հոսում տղամարդու այրող ու ժլատ արցունքը[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]


Աղբյուրներ[խմբագրել]