Մայա Պլիսեցկայա

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search
Մայա ՊԼիսեցկայա

Մայա Միխայլովնա Պլիսեցկայա (ռուս.՝ Майя Михайловна Плисецкая, նոյեմբերի 20, 1925, Մոսկվա, ԽՍՀՄ - մայիսի 2, 2015, Մյունխեն, Գերմանիա), բալետի ռուս պարուհի և խորեոգրաֆ։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Իմ կյանքի նպատակը միշտ պարն է եղել: Եվ ես հասել եմ այդ նպատակին[1]:
  • Ես միշտ էլ ծուլացել եմ: Եթե որոշ կոմբինացիա կարելի էր անել մեկ անգամ, ես անում էի մեկ անգամ, այլ ոչ 10: Միշտ չէր, որ ստացվում էր ֆուետեն: Հետո՞ ինչ: Եվ նույնիսկ հիմա մտածում եմ, որ իմ ծուլության շնորհիվ՝ ես կարողացել եմ պահպանել ոտքերս[1]:
  • Փոքր տարիքից տանել չեմ կարողանում սուտը: Այն ինձ հունից հանում է այնպես, ինչպես կարմիր կտորը՝ ցուլին[1]:
  • Հայրս հավատում էր, որ նոր կառուցվող հասարակությունում մարդկային հարաբերությունների համակարգն ավելի արդարացի կլինի, քան եղել է նախորդ դարերում: Բայց տասնամյակներն անցնում են, իսկ մարդկային հարաբերությունների համակարգը դեպի լավը չի փոխվում[1]:
  • Ինձ ու ամուսնուս՝ Ռոդիոն Շչեդրինին, ծանոթացրել է Լիլյա Բրիկը, ով պաշտում էր ծանոթացնելը[1]:
  • Մենք բնակարան ենք վարձում, ինչպես հնում էին ասում, կահույքապատ սենյակներ: Շքեղությունն ինձ հրճվանք չի պատճառում: Տուն ունենալն ինձ համար հոգս է: Երբ տուն ես ունենում, այն պետք է հավաքել, պահել: Դա ինձ պետք չէ: Իսկ այսպես, հյուրանոցում ապրելն ինձ հարմար է[1]:
  • Լինում է այնպես, որ արվեստի մարդիկ, անգամ՝ ամենամտերիմները, նախանձում են միմյանց: Իմ ամուսնու՝ կոմպոզիտոր Շչեդրինի պարագայում դա հնարավոր չէ: Նա իմ ամենահավատարիմ երկրպագուն է[1]:
  • Եթե մենք անգամ մեկ երեխա ունենայինք, մենք բոլորովին այլ կյանք կունենայինք, հոգ կտանեինք միայն նրա մասին, կմտածեինք նրա մասին, կապրեինք միայն նրա համար: Իսկ այդ ժամանակ ես այդպիսի զոհողության պատրաստ չէի: Երեխայի ծնունդը նշանակում էր՝ կարիերայի առնվազն մեկ տարվա դադար: Ես վստահ չէի, որ կազմվածքս փչացնելով և մեկ տարի բաց թողնելով՝ կկարողանայի հետո բեմ վերադառնալ: Ռիսկը հսկայական էր, և ես չհամարձակվեցի[1]:
  • Բալետի վրա Ռուդոլֆ Նուրեևի ազդեցությունը հսկայական էր: Բայց այսօր նա այդպիսի իրարանցում չէր առաջացնի բալետային աշխարհում: Այսօր շատերն են այդպես պարում[1]:
  • Խորհրդային իշխանության հիմարությունը սահմաններ չէր ճանաչում: Մենք նույնիսկ բալետում էինք միայն լավատեսություն պարում, հաղթում էինք չար հանճարին[1]:
  • Երբ դիրիժորներն ինձ հարցնում էին տեմպի մասին, ես միշտ ասում էի՝ նվագեք այնպես, ինչպես կոմպոզիտորի պարտիտուրայում է: «Իսկ եթե մենակատարներից ինչ-որ մեկը չի հասցնո՞ւմ»,- հարցնում էին ինձ, ինչին ես պատասխանում էի՝ այդ դեպքում թող տուն գնա[1]:
  • Ծունկս միշտ ցավում է, ողջ կյանքս: Ես կարծում եմ, որ ընդհանրապես ոչ մի վնասվածք չի անցնում, չի բուժվում: Մարզիկների մոտ նույնն է, անգամ ավելի վատ: Նրանք կաղ են ու ծուռ, քանի որ տևական ժամանակ բռնություն են կիրառել իրենց մարմնի վրա[1]:
  • Ես միշտ շատ եմ կերել ու որևէ սննդակարգի չեմ հետևել: Ու միշտ իմ քաշը հարկ եղածից փոքր-ինչ ավելի է եղել[1]:
  • Հացն ու կարագը լավագույն բանն է, ինչ մարդիկ մտածել են[1]:
  • Չկա այնպիսի մարդ, ով ինձ առաջին անգամ տեսնելիս՝ չասի՝ օյ, իսկ ես կարծում էի՝ դուք բարձրահասակ եք: Իմ հասակը 165 սմ է, և դա նորմալ է[1]:
  • Ես միշտ պարել եմ հանդիսատեսի համար: Բեմից հեռանալուց հետո ոչ մի անգամ չեմ պարել: Ինչ-ինչ, բայց ինքս ինձ համար պարել մտքովս չի անցել[1]:
  • Ես ծերության ու կնճիռների մեջ գեղեցկություն չեմ տեսնում, և ընդհանրապես, ծեր մարդկանցով առանձնապես չեմ հիանում: Իսկ ահա երիտասարդության հետևից նետված ծերուկներն ընդհանրապես ծիծաղելի են[1]:
  • Հանդիսատեսն ինձ միշտ էլ սրտաբաց է ընդունել: Միգուցե պատճառն այդ է, որ ես այսքան երկար եմ ապրում[1]:
  • Ես չեմ ներել իմ թշնամիներին ու չեմ պատրաստվում դա անել: Իսկ ինչո՞ւ պիտի դա անեմ: Ինչո՞ւ ներեմ նրանց, ասացեք խնդրեմ: Մարդիկ չեն փոխվում. դա իմ խորագույն համոզմունքն է: Եվ թող իմանան՝ ես ոչինչ չեմ մոռացել և ոչինչ չեմ ներել[1]:
  • Փոխվելն ավելի դժվար է, քան օձիքիցդ բռնած քեզ ծնկած տեղից բարձրացնելը[1]:
  • Ես կմեռնեմ, բայց Կարմենը՝ երբեք[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]


Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Մայա Պլիսեցկայա հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: