Հույսեր և հուշեր

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search
«Հույսեր և հուշեր» գրքի շապիկը

«Հույսեր և հուշեր», ֆրանսիացի գրող Անդրե Մորուայի ինքնակենսագրական արձակը։ Ստեղծագործությունը հայերեն է թարգմանել Արզուման Խոցանյանը 1986 թվականին[1]։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Հմայք կոչվածն իրենից ներկայացնում է բնականության ու կոկետության մի խառնուրդ, որը վրդովում և միևնույն ժամանակ հանգստացնում է մեզ։ Հմայքը զգացմունքների անբռնազբոսությունն է, այնպես, ինչպես նազելիությունը՝շարժումների անբռնազբոսություն…
  • Ամենաապշեցուցիչ հիշողությունը սիրահարված կնոջ հիշողությունն է։
  • Ամենաչնչին և դատարկ էակը կարող է սեր ներշնչել իր հանդեպ, եթե փոփոխամտության խորհրդավոր լուսապսակ ստեղծի իր շուրջը։
  • Թերևս, միայն վիպագրի համար դժվար չէ համեստ լինել. նրա խոստովանությունները մարդամեջ են մտնում դիմակահանդեսային զգեստներով։
  • Պատահում է, որ բարեկամությունը կամ սերը սկզբից ևեթ չափազանց բարձր նոտա են վերցնում։ Դա վատ նշան է։ Երջանկությունը միայն այնտեղ է, ուր բանականությունն է։
  • Սիրել ուրիշին հենց նրա համար՝ նշանակում է մտածել ոչ թե այն մասին, թե ինչ ես ստանում նրանից, այլ, թե ինչ ես տալիս նրան։ Անշահախնդիր սիրո կարևոր հատկանիշն այն է, որ այն ավելի շատ երջանկություն է բերում, քան սերը կամ մտերմությունն իր համար։ Ինչու՞։ Որովհետև մարդն այդպես է ստեղծված. մոռանալով իր մասին, նա ավելի շուտ է երջանկություն ձեռք բերում։ Քանի դեռ մտածում ես միայն քո մասին, ապրում ես կասկածների ու անբավարարվածության մեջ. շարունակ մտորում ես. «Արդյո՞ք ես կյանքում հասել եմ այն ամենին, ինչին կարող էի: Ո՞ր սխալ քայլն է ինձ հասցրել այդ վիճակին, որում գտնվում եմ: Ի՞նչ են մտածում իմ մասին: Սիրու՞մ են ինձ արդյոք»։ Եվ հենց որ ուրիշը դառնում է քո կյանքի կենտրոնակետը, ամեն ինչ ընկնում է իր տեղը։ Ինչու՞մն է մեր պարտքը։ Կազմել երջանկությունը նրա, ում սիրում ես, և նույն րոպեից կյանքը լցվում է իմաստով։
  • Ամուսնանալ պետք է այն կնոջ հետ և գնել այն գրքերը, որոնց հետ դու կցանկանայիր ապրել ամբողջ կյանքում։
  • Չի կարելի պարզապես ուզենալ, պետք է անել։ Հենց որ մարդուն նետում են առօրյա կյանքի ծովը՝ իսկ դա անխուսափելի է, նա սկսում է լողալ։
  • Գաղտնիքները դուրս չտալու համար անհրաժեշտ է անսասան բնավորություն։ Ձանձրույթն ստեղծում է ունայնության զգացում և, ծնելով օդային հզոր ձգողության նման մի բան, հոգու խորքերից վեր է բարձրացնում այն գաղտնիքները, որոնք դու կգերադասեիր թողնել այնտեղ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Անդրե Մորուա, թարգմ․՝ Ա․ Խոցանյան (1986 թ․). Հույսեր և հուշեր. «Հայաստան» հրատարակչություն. էջ 2. Retrieved on սեպտեմբերի 19, 2015 թ․. 


Աղբյուրներ[խմբագրել]