Ժլատություն

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Ժլատություն, ագահության աստիճան խնայող լինելը, ծախսից՝ ուրիշին որևէ բան տալուց ամեն կերպ խուսափելը:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Ժլատությունն սկսվում է այնտեղ, որտեղ վերջանում է աղքատությունը[1]:
Օնորե դը Բալզակ
  • Եթե որևէ մեկի եկամուտը շատ է, իսկ ծախսը՝ քիչ, նա ժլատ է, իսկ եթե եկամուտը քիչ է, բայց ծախսերը՝ շատ, նա վատնող է[1]:
Դավիթ Անհաղթ
  • Ժլատը չի գիտակցում, թե որքան արագահոս է ժամանակը, և որքան կարճատև է կյանքը[1]:
Դենի Դիդրո
  • Ժլատությունը ծերացնում է հոգին[1]:
Ալեքսանդր Դյումա (հայր)
  • Ժլատը միշտ կարիքի մեջ է[1]:
Հորացիոս
  • Որքան շատ է ժլատությունը, այնքան շատ է դաժանությունը[1]:
Պետրարկա
  • Ժլատ հարուստը կատարյալ աղքատ է[1]:
Պուբլիլիոս Սիրոս
  • Ժլատությունը ազնիվ է միայն ժամանակը ծախսելու գործում[1]:
Սենեկա
  • Ժլատն այնքան չի կուտակում, որքան իրեն անպատիվ է անում[1]:
Ֆրանսու դը Ֆենելոն

Տես նաև[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Ասույթներ, հավաքեց ու կազմեց Սուրեն Գրիգորյանը, Երևան, 2009, էջ 15:
Վիքիդարանի լոգոն
Ընթերցե՛ք ժլատություն բառի բացատրությունը Հայերեն Վիքիբառարանում։