Այնքան սպիտակ սիրտը

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Այնքան սպիտակ սիրտը» (իսպ.՝ Corazón tan blanco), Խավիեր Մարիասի վեպը:

Գիրքը իսպաներենից հայերեն է թարգմանել Ռուզաննա Պետրոսյանը, հրատարակել է «Անտարես» հրատարակչությունը, 2016, 384 էջ («Օտար գիր» մատենաշար)[1]:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Ներկան չի կարող ոչ ներկել, ոչ էլ մոտենալ ապագային:
  • «Կարգավիճակի փոփոխությունը» կարգադրում է, որ ոչինչ այլևս առաջվա պես չլինի, ավելին, որպես կանոն, այդ փոփոխությունը ենթադրում է ընտանեկան հոգսեր և առաջին հերթին՝ ընտանիք կառուցելու հոգսը, որը նախկինում երկուսի կյանքում էլ գոյություն չի ունեցել և որը պիտի սկսի գոյություն ունենալ, իսկ հիմա արհեստականորեն պիտի կառուցվի երկուսի կողմից: Հենց այս շատ տարածված սովորույթի կամ գործառության մեջ է ապացուցվում այն միտքը, որ իրականում ամուսնական երդում տալիս ամուսնացողներն իրարից պահանջում են փոխադարձ հրաժարում այն ամենից, ինչ եղել է նախկինում, ինչ սիրել են նախկինում, և այն բաներից, որոնց համար նրանցից յուրաքանչյուրը սիրել է մյուսին, կամ պարզապես բոլորի միջից ընտրել է նրան՝ գնահատելով նրա առավելությունները. չէ՞ որ միշտ չէ, որ սերը նախորդում է ամուսնությանը, երբեմն հաջորդում է նրան, իսկ երբեմն ոչ նախորդում է, ոչ էլ հաջորդում. սա չի կարող անցնել առանց հետք թողնելու: Նախկին կյանքից հրաժարվելը ենթադրում է հրաժարում այն ամենից, ինչ նախկինում ճանաչել ես, սիրել. վերջինս կարող է համարվել առաջինի սիմվոլը: Այս կերպ՝ երկու մարդ, որոնցից յուրաքանչյուրը նախկինում ապրում էր իր ձևով, իր տանը, որպես կանոն, արթնանում էր մենակ, երբեմն էլ նաև մենակ քնում, հիմա հանկարծ արհեստականորեն պիտի քնեն միասին և արթնանան միասին, միևնույն ուղղությամբ քայլեն կիսադատարկ փողոցներով կամ միասին վերելակ նստեն, բայց ոչ այն պատճառով, որ նրանցից մեկը հյուր է, իսկ մյուսը՝ հյուրընկալողը, ոչ էլ այն պատճառով, որ մեկը գնում է մյուսին դիմավորելու, կամ իջնում է, որպեսզի հանդիպի նրան, քանի որ վերջինս սպասում է ավտոմեքենայի մեջ կամ տաքսու մոտ, այլ որովհետև հիմա նրանք ընտրության այլ տարբերակ չունեն, նրանց սենյակներն ընդհանուր են, ընդհանուր է նաև վերելակը, մուտքը, որ նախկինում չէր պատկանում նրանցից և ոչ մեկին, իսկ հիմա պատկանում է երկուսին, ընդհանուր բարձ, որի վրա ստիպված են լինելու կռիվ տալ քնի մեջ, կամ այսուհետ հիվանդների պես պիտի այդ բարձի միջով նայեն աշխարհին:
  • Ամուսնանալուց հետո անմիջապես սովորում են, որ ամուսիններից մեկի հետ տեղի ունեցածը վերաբերում է իրենց երկուսին:
  • Մարդը սովորում է անմիջապես տարբերել այն մարդու քնի ձայնը, որի հետ քնում է:
  • Երբ որևէ բան չենք տեսնում կամ չենք լսում, հետո այլևս ոչինչ ետ չես բերի:
  • Խոչընդոտներից կախվածության մեջ ապրող զույգերը կբաժանվեն, հենց որ հարթեն դրանք (եթե, իհարկե, մինչև հարթելն արդեն բաժանված չեն լինում), զույգերն ամեն գնով պետք է փորձեն հավերժական դարձնել և պահպանել այդ խոչընդոտները, եթե, իհարկե, նրանց վիճակված չէ ապրել իրարից բաժան՝ առանց մեկը մյուսի:
  • Առավել հաճախ աշխարհը տեղաշարժվում է հենց դրա համար, որպեսզի այլևս իր նախկին տեղում չգտնվի և զբաղեցնի այն տեղը, որն իրենը չէ, նույնը և մարդիկ են անում, որպեսզի մոռանան իրենք իրենց, եղածը թողնեն անցյալում, բոլորս էլ ահավոր հոգնում ենք մեր ներկայիս կամ անցյալի կերպից:
  • Այն, ինչի մասին չեն խոսում, գոյություն չունի:
  • Բոլոր տեսակի երևակայութուններն ընդունելի են: Դրանք արարքներ չեն, որոնց համար չկա շտկում, չկա վերադարձ, այլ միայն թաքցնում են, սակայն լսված բառերը նույնիսկ թաքցնել չես կարող, լավագույն դեպքում կարող ես մոռանալ, եթե, իհարկե, բախտդ բերի:
  • Երբեմն լավ լսում ես, բայց չես կարողանում հավատալ սեփական ականջներիդ:
  • Իրականում մոռացված կարելի է համարել այն, ինչը չես հիշում, ինչը քեզ ստիպում են հիշել:
  • Մարդիկ մեծամասամբ սիրում են այն պատճառով, որ իրենց ստիպում են սիրել: Նույնը տեղի է ունենում նաև անձնական հարաբերություններում: Որքան զույգեր կան, որ իրականում զույգ չեն, պարզապես նրանցից մեկը մյուսին պարտադրում է սիրել իրեն, որ պետք է միասին լինել, և տիպում է մյուսին, որ վերջինս էլ նույն բանը ցանկանա:
  • Եթե ժողովրդին պարտադրում են սիրել իր ղեկավարներին, ի վերջո նրանք գալիս են այն համոզման, որ արդեն սիրում են, այսինքն՝ որքան շուտ կարգադրեն, այնքան շուտ կսիրեն: Միայն թե մենք չենք կարողանում կարգադրել, դա է խնդիրը:
  • Ստիպելն ի վերջո վերածվում է սիրելու սովորության:
  • Մեր երկրում ժողովուրդը համախմբվում է միայն այն դեպքում, երբ դուրս է գալիս ցույցի:
  • Մենք միայն պատերազմի ժամին ենք զգում միմյանց աջակցությունը, չգիտեմ՝ երբևէ մտածե՞լ եք այդ մասին, միայն այն ժամանակ, երբ պատերազմ ենք սկսում, միայն այդ ժամանակ…
  • Երբ մարդուն տեսնում ես ութ շաբաթվա բացակայությունից հետո, նկատում ես փոփոխությունները:
  • Մանր թվացող երևույթները չափազանց կարևոր են ամուսնական կյանքի սկզբի համար, քանի որ երկուսը դրանց շնորհիվ են ձևավորվում որպես ամուսիններ:
  • Մենք՝ զավակներս, համարյա ոչինչ չենք իմանում մեր ծնողների մասին կամ էլ ուշ ենք սկսում հետաքրքրվել նրանցով:
  • «Վաղվանից»-ը ենթադրում է այն, որ ոչ միայն վաղը, այլև երկար տարիներ:
  • Ամենակարևոր բաներն իրականացվում են միայն նրա համար, որ այդպես է պահանջում բանականությունը, և որովհետև ցանկություն կա՝ ամեն ինչ փորձելու, կամ միայն որովհետև մեկ անգամ անելուց հետո այլևս ոչինչ ետ չես բերի:
  • Այսօր չգիտենք՝ ուզում ենք արդյոք լինի այն, ինչը դեռ երեկ ուզում էինք, որ այսօր լիներ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Այնքան սպիտակ սիրտը հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: