Փարվանա

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Փարվանա, Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից[1]։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Բարձրագահ Աբուլն ու Մըթին սարեր
Մեջք մեջքի տըված կանգնել վեհափառ,
Իրենց ուսերին, Ջավախքից էլ վեր՝
Բըռնած պահում են մի ուրիշ աշխարհ[2]:
Աղջիկն անուշ մի լուսին,
Ամպ ու լուսին իրար փարված՝
Դուրս են գալի միասին[2]:
  • Ասում են՝ էն թիթեռները,
Որ գիշերվա խավարում,
Որտեղ ճըրագ, որտեղ կըրակ,
Որտեղ լույս է հենց վառվում,
Հավաքվում են, շուրջը պատում
Մեջն են ընկնում խելագար,
Ասում են, թե՝ էն Փարվանա
Ջահելներն են սիրավառ:
Ըշտապելուց թև են առել,
Դարձել թեթև թիթեռներ,
Ու տակավին հուր տեսնելիս՝
Մեջն են ընկնում անհամբեր.
Ջանք է անում ամեն մինը,
Շուտով տանի, տիրանա...
Ու այրվում են, այրվո՛ւմ անվերջ
Կըտրիճները Փարվանա[2]:

Տե՛ս նաև[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Հայ գրականության պատմություն, երկրորդ գիրք, Երևան, 1950 թ., էջ 179-186:
  2. 2,0 2,1 2,2 «Փարվանա» բալլադ, Հովհաննես Թումանյան