Նորայր Գրիգորյան

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Նորայր Արարատի Գրիգորյան (1958, Ներքին Բազմաբերդ, Արագածոտնի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (2007):

Քաղվածքներ[խմբագրել]

դուդուկի նվագը արտագաղթից է:
Այդ երկրի հողը էն հին կավից է,
հողի ծաղիկը թափառող թախիծ է[1]:
ե՛տ նայիր ցամքած քո առուներին,
ուր խայտաբղետ ձկների երթ էր:
Հայրենիք կապույտ. ոտքերի ճռռոց ու լքված բերդեր,
ե՛տ նայիր բարդու ճերմակ կոնքերին,
ուր թռչունների շլացնող երթ էր:
Հայրենիք դեղին. խառնաշփոթ ու մահվան հերթեր,
ե՛տ նայիր ընկնող քո ասուպներին.
Աստված երկնքում մենակ ու մեղկ էր[1]:
  • - Ես ապրում եմ երկու բառերի արանքում ընկած տարածության մեջ, ո՞ր բառերի՝ չեմ ասի, որովհետև բոլորը գիտեն[2]:
  • Ծեր զինվորները ծաղկած ծառեր են կապույտ լեռներում,
նրանք ամեն օր պտղավորվում են փամփուշտներով տաք,
և նրանց տխուր, բայց նվիրական, մաքուր հուշերում
վերջին փամփուշտը լուռ խլրտում է իրենց կրծքի տակ[3]:
  • Սահմանադրությունից ինձ շորեր կարեցի,
Թղթե շորեր՝ սև տառերով,
Գլխատառերով[4]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]


Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Նորայր Գրիգորյան հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: