Նահանջ երգով

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Նահանջ երգով», Պարույր Սևակի պոեմներից, որ գրվել է 1961 թվականին։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

Որ մի գուցե չկար ինձնից առաջ
Եվ չլինի գուցե ինձնից հետո[1]:
  • Թե մինչև իսկ կայիր դու ինձանից առաջ՝
Ես քեզ միանգամայն նորի՛ց ստեղծեցի,
Քեզ տվեցի նո՛ր կերպ՝
Ըստ իմ սիրո[2]:
Շա՜տ արագ են աճում[3]:
  • ...Ոչ մի արդուկ կյանքում չի՜ հարթեցնում կնճիռ։
Քո ձեռքն - ի՜նքդ գիտես - շա՛տ դյուրին էր հարթում.
-Ձեռքըդ ինչո՞ւ չվեց՝
Ամռան կեսի՜ն...[4]
  • Միայն թե այլևըս չմտածեմ,
Որ շուրթերը նաև համբույրով են ստում
(Խոսքով ստելն ասես քիչ էր, տե՜ր իմ աստված)[5]:
Որ... ամենքի՜ն ներեմ,
Բայց ո՛չ երբեք նրան, ում սիրում եմ:
  • -Ինձ նմաններն անգամ... սիրածին չե՜ն ներում...[6]
  • Թե ասելով լիներ՝
Կարելի էր շուռ տալ աշխարհն իրոք
Եվ իսկույն էլ տեղը մի նոր աշխարհ շինել...[6]
  • Այս դարը հերքումն է բոլո՜ր հրաշքների
(Նաև՝ հավերժական կոչված սիրո)...[7]
  • Հիմա անգիր գիտի ողջ աշխարհը.
Երբ անբաժանելին բաժանում են՝
Անջատվում է ահե՜ղ մի ջերմություն:
-Վկա՝ ատոմն ինքը[8]:
  • ...Իմ ձեռքերի գործը քեզ սիրելն էր որ կար՝
Փայել-փայփայելը,
Գրկել-գուրգուրելը:
Հիմա նրանք ի՞նչ են.
Խեղճ գործազո՜ւրկ[9]:
  • ...Ներսըս հացադուլ է հայտարարել հիմա,
Ու սիրադուլ՝ սիրտըս[9]:
  • Ես չեմ եղել Համլետ,
Չեմ էլ ուզում լինել.
«Լինել-չլինելը» մեզանից չէ կախված...[10]
  • Չէ՞ որ ամեն նոր սեր իր նոր օրենքն ունի,
Ուրեմն ունի նաև արդարացումն իր նոր...[11]
  • Եվ այստեղ է, ահա, որ չես կարող
Չնախանձել,
թե կան այլ լեզուներ,
Որ և՛ բաժանումը, և՛ պայթումը սրտի
Նո՛ւյն բառով եմ կոչում,
Նույն մե՛կ բառով...[12]
  • Ա՜խ, թե խելքի գայի
Ու չզգայի,
Որ քո մաշկով էին իմ մատները սնվում...[13]
  • Սակայն կույրի վե՞ջն է, թե թանկ արժե մոմը[13]։
  • Եվ ձեռքերն էլ ունեն հիշողությունն իրենց...[14]
  • Եվ ոտքերն էլ ունեն բնազդն իրենց.
Ինձ այնտեղ են տանում, որ «մերն» էինք կոչում...[15]
  • Է՜հ, հանդերձյալ կյանքի չի հավատում հիմա
Հռոմի պա՛պը նույնիսկ, էլ ուր մնաց թե ես[16]:
  • Բայց իսկապես սերը իր հանդերձյալն ունի՝
Ուրիշ - անդըրսերյան - երկրորդ մի կյանք,
Որ կոչվում է կարծեմ հիշողություն,
Եվ չի գնում փութանց,
Ինչպես առաջինը,
Այլ տևում է այնքան,
Որքան ինքը կյանքը[17]:
Անհնար է դառնում երկար պահել.
Մեկ էլ տեսար՝ հոտեց-գարշահոտեց մեջըդ[18]:
  • Թե կարոտը մարդ չէ, որ բռնես ու մորթես,
Եվ անզոր է այստեղ այն դահիճը նույնիսկ,
Որին անվանում են վիրավորանք...[19]
  • Սերն ինձ համար կյանքում այն կնիքն է եղել,
Որ միշտ դրոշմում են ոսկու վրա:
Եթե կյանքըս զուրկ է այդ կնիքից սիրո՝
Եվ սեփակա՛ն աչքիս կեղծ է թվում ոսկիս[20]:
  • ...Ծովերի
Աղի ջրերի մեջ ողջ ժամանակ ապրող
Ձկներն այնուհանդերձ անալի են...[21]
  • Ճգնաժամն էլ այն է, որ անցնում է վաղ - ուշ,
Թե չէ պիտի որ նա ուրի՛շ բառով կոչվեր[22]:
  • Եվ ինձ չսիրելուդ, ինձնից հեռանալուդ
Հանկարծահաս գյուտին ես կնայեմ այնժամ,
Ինչպես որ նայում ենք արդ վառոդի գյուտին.
-Ահավոր էր՝ երեկ,
Սովորական՝ այսօր...[23]
  • Ուստի ես էլ գիտեմ, որ երբ - սարդի նման -
Մի մահաբաղձ պահի կախ են տալիս իրենց՝
Իրենց ավշե հյութից իրենց հյուսած թոկով,
Ապա... չե՜ն խեղդվում, չէ՛:
-Անվնա՜ս են մնում...[24]
  • Նորահաստա՜տ մի սեր և նորաքա՜նդ մի սեր,-
Սա մի պատմություն է, որ չի հնանալու...[25]
  • -Մի ընդ-օրի-նա-կի՜ր,
Օ-ր-ի-ն-ա՜կ տուր սիրո,-
Ես այսպես եմ երգում նահանջելիս...[26]
  • -Հավետ օրհնյալ լինի քո անունը,
Որ հնչում է մերթ «Կին» ու մերթ էլ «Սեր»...[27]
  • -Հավետ օրհնյալ լինի քո ժպիտը՝
Հայտարարը սիրո և խնդության...[28]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 376:
  2. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 377:
  3. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 378:
  4. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 379:
  5. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 382:
  6. 6,0 6,1 Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 383:
  7. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 384:
  8. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 388-389:
  9. 9,0 9,1 Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 391:
  10. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 396:
  11. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 397:
  12. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 401:
  13. 13,0 13,1 Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 403:
  14. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 405:
  15. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 405:
  16. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 407:
  17. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 407:
  18. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 408:
  19. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 408:
  20. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 408:
  21. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 409:
  22. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 411:
  23. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 411-412:
  24. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 412:
  25. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 413:
  26. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 414:
  27. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 414:
  28. Պարույր Սևակ, Երկեր երեք հատորով, հ. 2, Երևան, 1983, էջ 414: