Հայր Գորիո

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search
BalzacOldGoriot01.jpg

«Հայր Գորիո», Օնորե դը Բալզակի վեպերից, որը գրվել է 1832 թվականին[1]։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Փեսա ասածդ այն է, որ մեզանից առնում, խլում է մեր աղջիկը, գրավում է նրա սերը և դարձնում է այն մի կացին, որպեսզի նրանով այդ հրեշտակի սրտում թարմ կտրի այն բոլոր զգացումները, որոնցով նա իր ծնողների հետ է կապվում։ Երեկ մեր աղջիկը ամեն ինչ էր մեզ համար, մի օր հետո նա դառնում է մեր թշնամին։ Մի՞թե մենք ամեն օր ականատես չենք այդ ողբերգությանը։
  • Սիրելի՛ս, ես կարծում եմ, որ ճշմարիտ զգացմունքներն աչք կունենան և իմաստություն։ Նա` որպես հայր, անում է այդ զոհաբերությունը. նա լուռումունջ հեռանում է տանից։ Երբ տեսնում է, որ իր աղջիկները գոհ են. նա հասկանում է, որ իր արած քայլը ճիշտ է եղել։ Չէ՞ որ այդ Հայր Գորիոն իր աղջիկների հյուրասրահում մի կեղտ էր դարձել։ Նա իրեն այնտեղ օտար էր զգում, այլոց համար` ձանձրալի։
  • Սիրտ ասածը մի գանձ է։ Փորձի՛ր դատարկել այն և կկործանվես։ Ինչպես առանց փող մնացած մարդուն մենք չենք ներում, այնպես էլ չենք ների այն մարդուն, որն իր զգացմունքներն ամբողջովին բաց է անում, մերկանում է։ Այդ հայրը տվեց ինչ որ ուներ։ Քսան տարի շարունակ նա տվեց իր սրտից, մի օրում տվեց իր հարստությունը։ Աղջիկները լիմոնը մի անգամ քամելուց հետո փողոց են նետում կեղևը։
  • Խայտառակ աշխարհ է, ու մարդիկ` չար։ Հենց որ մի դժբախտություն է պատահում, միշտ էլ կգտնվի մի բարեկամ, որ պատրաստ է գալու, քեզ հայտնելու քո դժբախտության մասին և քրքրելու քո սիրտը դաշույնով, թույլ տալու որ հիանաս դաշույնի կոթով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Օնորե դը Բալզակ, Հայր Գորիո, Գոբսեկ, Երևան, 1983 թ.
Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Հայր Գորիո հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: