Արծիվ Վասպուրականի

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Արծիվ Վասպուրականի, Զարզանդ Դարյանի վեպը:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Մանկության բույրերը չեն մոռացվում հավիտյան:
  • Թշնամին այլևս չէր կարող հանդուրժել: Պետք էր բռնի ուժով ընդունել տալ մարգարեի հավատը: Սկսեցին կոտորածն ու բռնությունները: Առաջին հերթին հարկավոր էր ոչնչացնել սուրբ մասունքները, ավերել սրբավայրերը: Եվ հիսուն տարի առաջ տեղի ունեցավ դավանափոխության ամենամեծ արշավանքը: Տաճիկները հարձակվեցին Վանա սուրբ Խաչի վրա, անարգեցին այն, քարուքանդ արին մատուռը: Բայց կարճ տևեց նրանց հաղթանակը: Քաղաքացիները՝ ծեր ու երեխա, զենքով, պարսատիկով ու քարերով, թափվեցին բռնադատիչի վրա, երեք օրվա ծանր կռիվներից հետո ետ խլեցին սուրբ Խաչը, գրավեցին միջնաբերդը և հաստատվեցին այնտեղ:
  • Թշնամին վերջնականապես համոզվեց, որ Վանն աննվաճ է, քանի դեռ այնտեղ շնչում է թեկուզ մի հայ:
  • Ընկերների բաժանումից հետո տասնյակ տարիներ էին անցել, շատ ջրեր էին հոսել և մեծ ու փոքր շատ դեպքեր էին տեղի ունեցել այդ միջոցին: Մինչ դեռ նրանք երկուսն էլ հայրենիքից հեռու, օտար հորիզոններ ընկած՝ սակավ տեղեկություն ունեին միմիյանցից:

Աղբյուրներ[խմբագրել]