Անուշ Նագգաշյան

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Անուշ Հրանդի Նագգաշյան (ծնվ. 1961, նոյեմբերի 22, Գազա, Պաղեստին), հայ բանաստեղծուհի:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Աշխարհն ինծի համար ունեցեր է երկու բարձունք, անոնց նայելով հիւսած եմ երազներս, անոնցմով դիտած եմ աշխարհը…
Ամէն առտու երբ արթննամ ու սենեակիս վարագոյրը բանամ
Սուրբ Յակոբի զոյգ գմբէթները զոյգ խաչերով կը նային ինծի…
Կը խաչակնքեմ… օրս կը սկսի…
Ուսանողական տարիներուս հայրենիքի մէջ,
Առաւօտուն երբ սենեակիս պատուհանը բանայի
Արարատի զոյգ գագաթները կ’ողջունէի,
Կը խաչակնքէի…. Օրս կը սկսէր…
Այս բարձունքներէն սաւառնած են երազներս եւ իրականացած Աստուծոյ կամքովը…[1]
  • Հայրենիքը իմ էութիւնն է, ես չեմ կրնար անհայրենիք մարդ պատկերացնել: Հայրենիքը իմ պապերուս կառուցածն է, իմ պապերէս ժառանգածն է, եւ այն է Հայրենիքը, որ ես պիտի ձգեմ իմ ժառանգներուն: Ամէն մարդ կրնայ տասնեակ զարդեր ունենալ, բայց իւրաքանչիւրը ադամանդ մը պիտի ունենայ` իր մեծ մօրմէն ժառանգած: Հայաստան այն ադամանդն է, որ ես ժառանգած եմ իմ մեծ մօրմէս, իմ պապերէս[2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Անուշ Նագգաշյան հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: