Աննա Ֆրանկի օրագիրը

Վիքիքաղվածք-ից
Anne Frank Diary at Anne Frank Museum in Berlin-pages-92-93.jpg

Աննա Ֆրանկի օրագիրը (հայտնի է նաև «Երիտասարդ աղջկա օրագիրը»), գիրք՝ գրված Աննա Ֆրանկի կողմից հոլանդերենով։ Նացիստական Գերմանիա|Նացիստական բռնազավթման ժամանակ Ֆրանկների ընտանիքը 2 տարի թաքնվել է. հենց այդ ժամանակ էլ աղջնակը գրեց իր օրագիրը։ Աննան օրագիրը սկսել է գրել 1942 թվականի հունիսի 12-ից, իսկ նրա վերջին գրառումը կատարվել է 1944 թվականի օգոստոսի 1-ին։ Ընտանիքը ձերբակալվել է 1944 թվականին, իսկ Աննա Ֆրանկը մահացել է 1945 թվականի փետրվարին տիֆից Բերգեն-Բելզենի համակենտրոնացման ճամբարում։ Օրագիրը կարգավորել է Միփ Գիսը, այնուհետև այն փոխանցել է Աննայի հորը՝ Օտտո Ֆրանկին, ով ընտանիքից միակ փրկվածն էր։ Օրագիրը թարգմանվել է ավելի քան 60 լեզուներով։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Շատախոսությունը կանացի սովորություն է, և դա ժառանգական է, իսկ ժառանգականության դեմ պայքարելը շատ դժվար է:
  • Սիրո համար խոչընդոտ չկա:
  • Իսկ ես չեմ ձգտում ավելորդ համեստության, ես գտնում եմ, որ վճռական մարդիկ կյանքում ավելի մեծ հաջողություններ են ունենում։
  • Մարդուն կարող են բոլորը սիրել, բայց և նա մենակ կլինի, եթե մեկը չկա, որի համար նա «աշխարհում բոլորից թանկն է»:
  • Ես վախենում եմ, որ նրանք, ովքեր ինձ գիտեն այնպես, ինչպես միշտ լինում եմ, հանկարծ հայտնաբերեն, որ ես ուրիշ կողմեր էլ ունեմ` շատ ավելի լավ, շատ ավելի բարի: Ես վախենում եմ, որ սկսեն ինձ վրա ծիծաղել, ինձ սենտիմենտալ համարեն և լուրջ չընդունեն: Ես սովորել եմ, որ իմ նկատմամբ լուրջ չեն վերաբերվում, բայց դրան միայն մակերեսային Աննա է սովոր, միայն նա կարող է դա հանդուրժել, իսկ մյուսը լուրջ է և խիստ անզոր:
  • Այդ «լավ» Աննան երբեք չի երևում մարդկանց, բայց երբ ես մենակ եմ լինում, նա իշխում է: Ես հաստատ գիտեմ, թե ինչպիսին եմ ուզում լինել` ինչպիսին կամ հոգով, բայց դժբախտաբար ես այդպիսին եմ միայն ինձ համար, և գուցե դա է պատճառը, որ ես բնավորությամբ ինձ խորն ու ծածկամիտ եմ համարում, իսկ ուրիշները` մարդամոտ ու մակերեսային: Ներքուստ ինձ միշտ այն մաքուր և լավ Աննան է ուղղություն ցույց տալիս, իսկ արտաքուստ ես պարզապես ուրախ թռչկոտան այծ եմ:
  • Չեմ կարողանում բոլորի ներկայությամբ լսել, ինչպես հարկն է, որովհետև լավ երաժշտությունն ինձ միշտ խորապես հուզում է:
  • Նվաճել երջանկությունը, նշանակում է աշխատել դրան հասնելու համար, լինել լավ մարդ, և ոչ թե առևտուր անել կամ ծուլանալ: Ծուլությունը կարող է հաճելի թվալ, բայց միայն աշխատանքն է մարդուն բավականություն պատճառում:
  • Պարզապես հրաշք է, որ ես իմ բոլոր հույսերը դեռ չեմ կորցրել: եվ չէ՞ որ իմ բոլոր հույսերն անհեթեթ ու անիրագործելի են թվում: Բայց ես, հակառակ բոլորի, ամուր կառչում եմ դրանցից, որովհետև հաստատ հավատում եմ, որ մարդը բարի է: Ինձ համար աներևակայելի է ամեն ինչ կառուցել մահվան, դժբախտության ու քաոսի գաղափարի վրա: Տեսնում եմ, որ աշխարհն աստիճանաբար ավելի ու ավելի է վերածվում անապատի, ավելի մոտիկից եմ լսում ամպրոպի ճայթյունը, որ կարող է և մեզ սպանել, լսում եմ միլիոնավոր մարդկանց տառապանքը և, այնուամենայնիվ, երբ նայում եմ երկնքին, մտածում եմ, որ ամեն ինչ կփոխվի դեպի լավը, որ այս դժբախտությանը վերջ կլինի և աշխարհին նորից կտիրի խաղաղություն և հանգստություն: Իսկ մինչ այդ ես պետք է բարձր պահեմ իմ իդեալը և գուցե այդ ժամանակ` ապագայում, այն, այնուամենայնիվ, իրականանա:
  • Հուշերը զգեստներից թանկ են:
  • Թուղթն ամեն ինչ հանդուրժում է:
  • Չափից ավելի համեստ մի լինիր, Աննա, և ավելի շատ բանի կհասնես:
  • Վճռական մարդիկ կյանքում ավելի մեծ հաջողություններ են ունենում:
  • Բանն այն է, որ գրավչություն չեն ունենում, դրանք կարող են զարմացնել, ապշեցնել, սենսացիա առաջացնել, բայց նրանց պակասում է ձգողական ուժը, որը հատուկ է այն ամենին, ինչը գոյանում է աստիճանաբար, աճում է, զարգանում և հասնում կատարելության։
  • Ես քեզ մի բան կարող եմ ասել. եթե ուզում ես մարդուն ճանաչել ինչպես որ հարկն է,պետք է գոնե մեկ անգամ վիճել նրա հետ:Միայն այդ ժամանակ կարելի է դատել նրա մասին:
  • Երբեմն ես մտածում եմ գուցե Աստված ինձ փորձում է: Ես պետք է աշխատեմ ինձ վրա առանց որևէ օրինակի և առանց որևէ օգնության, և փոխարենը ես ուժեղ կլինեմ և տոկուն:
  • Պետք է լինել ոչ այնպիսին, ինչպիսին ես եմ ուզում, կամ հիմա էլ ես այն չեմ, ինչպիսին կուզեի լինել, և որ ամեն ինչ պետք է այնպես չանել, ինչպես ես եմ ուզում: Ես ուզում եմ ուրիշ մարդ դառնալ, որովհետև ես այդպիսին չեմ, ինչպիսին կուզենայի լինել…
  • Ինձ պետք չեն արտաքուստ ցուցադրվող նրբություններ, ինձ պետք չեն, այսպես կոչված, «անկեղծ-բարեկամական զրույցներ»:
  • Հենց որ բերանս բաց եմ անում, նրանց արդեն թվում է, որ ես ավելորդ բան եմ ասում, բավական է որ լռեմ, և նրանց համար դա ծիծաղելի թվա, իմ յուրաքանչյուր պատասխանը` անպատկառություն, յուրաքանչյուր խելացի միտքս` նենգություն, եթե ես հոգնել եմ` ուրեմն ես ծույլ եմ, եթե մի կտոր ավելի եմ ուտում` եսամոլ եմ, հիմար, վախկոտ, խորամանկ. մի խոսքով բոլորը չես կարող թվարկել: Ամբողջ օրը միայն կլսես, որ ես անտանելի արարած եմ, թեև ես ձևացնում եմ, որ ինձ համար ծիծաղելի է և ընդհանրապես արհամարհում եմ, բայց իրականում բոլորովին էլ անտարբեր չեմ լինում:
  • Ամեն կշտամբանքի մեջ էլ ճշմարտություն կա:
  • Սկսում եմ միջոցներ փնտրել դառնալու այնպիսին, ինչպիսին կուզեի, ինչպիսին կկարողանայի դառնալ, եթե…այո, եթե աշխարհում ուրիշ մարդիկ չլինեին..
  • Ամեն մի երեխա ինքը պետք է իրեն դաստիարակի:
  • Ավելի լավ է միանգամից անկեղծորեն ամեն ինչ ասել, հատկապես եթե դա անհրաժեշտ է:
  • Մեկ լինում են երջանկության գագաթնակետին, մեկ գլորվում են վշտի անդունդը:
  • Հիմար մարդիկ տանել չեն կարողանում, երբ ուրիշները մի որևէ բան իրենցից ավելի են անոււմ:
  • Շատ էջեր ես կարող էի ջնջել կամ շուռ տալ, նախօրոք ներքևում գրելով. «Այդ բոլորը անցյալ է»:
  • Ըստ էության, երիտասարդութունն ավելի մենակ է, քան ծերությունը:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Աննա Ֆրանկի օրագիրը հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: