Նապոլեոն Բոնապարտ

Վիքիքաղվածքյից՝ ազատ հանրագիտարանից

Նապոլեոնը (Ժակ-Լուի Դեվիդ, 1812)

Նապոլեոն Բոնապարտը (ֆրանսերեն՝ Napoléon Bonaparte) (օգոստոսի 5, 1769 - մայիսի 5, 1821) նաև ճանաչված որպես Նապոլեոն Առաջին ֆրանսիացի զինվորական և քաղաքական ղեկավար է եղել:

[խմբագրել] Քաղվածքներ

  • Անմիտը ձանձրացուցիչ է, իսկ իմաստակը՝ անտանելի:[1]
  • Ով երջանկություն է փնտրում շքեղության ու սանձարձակ կյանքի մեջ, նման է նրան, ով մոմի առկայծումը գերադասում է արեգակի փայլից:[3]
  • Տխմարը մի առավելություն ունի խելոքի հանդեպ, ինքն իրենից մշտապես գոհ է:[3]
  • Անիշխանությունը միշտ հանգեցնում է միահեծանության:[4]
  • Պետական գործիչի սիրտը պետք է գտնվի սեփական գլխում:[4]
  • Ոգևորությունը արագորեն կատարված հաշիվ է:[5]

[խմբագրել] Աղբյուրներ

  1. (1974) Փառանձեմ Վարդունիում՝ Մտերիմ Խոսքեր։ «Հայաստան» Հրատարակչություն, 166։ 
  2. 2,0 2,1 (1974) Փառանձեմ Վարդունիում՝ Մտերիմ Խոսքեր։ «Հայաստան» Հրատարակչություն, 165։ 
  3. 3,0 3,1 Հայ ֆորումի՝ խորիմաստ մտքեր. Վերստածվ է 2008-12-28.
  4. 4,0 4,1 4,2 (2006) Սուրեն Գրիգորյանում՝ Ասույթներ։ «Լուսաբաց հրատարակչատուն», 32։ 
  5. (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյանում՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 116։ ISBN 99930-2-263-2։ 

[խմբագրել] Արտաքին հղումներ

Վիքիփեդիա
Վիքիփեդիան ունի հոդված, որը վերաբերվում է՝