Մեծ մայրս (հուշագրական վիպակ)

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Մեծ մայրս» (թուրքերեն՝ Anneannem), հուշագրական վիպակ, որտեղ թուրք հայտնի իրավապաշտպան Ֆեթհիյե Չեթինը վերապատմում է իր տատի կյանքն ու հուշերը։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • «Այդ օրերը թող գնան, այլևս ետ չգան...»
  • Ինչպես որ մոր անունը Էսմա և հոր անունը Հուսեյին չէր, այնպես էլ իր անունը ոչ թե Սեհեր էր, այլ՝ Հերանուշ։ (էջ 9)
  • «Աչք և հոնք, մնացածը դատարկ խոսք»: (էջ 22)
  • -Ես հաջի եմ գնալու:
- Այ մուսուլման, հաջը քո դռանն է: (էջ 23)
  • «Որպեսզի կերակուրը համեղ լինի, չպետք է խնայես անհրաժեշտ բաղադրամասերը: Միսը, յուղը, համեմունքները պիտի առատ դնես: Այսինքն, բաղադրամասերը չպետք է խնայես: Հետո, ճաշը չպիտի կրակին դնես ու մոռանաս: Այդ ճաշի հետ դու էլ պետք է դանդաղ-դանդաղ եփվես»: (էջ 26)
  • «Ես ի վիճակի եմ նորն առնելու, սակայն նա չի կարող: Թող բարով գործածի»: (էջ 47)
  • «Ծնվողին օրորոց, մեռնողին` դագաղ»: (էջ 47)
  • «Իմ անունը Հերանուշ էր, մայրս` Իսկուհին էր, հայրս` Հովհաննեսը, որն այդ ժամանակ երկու հորեղբայրներիս հետ Ամերիկայում էր: Երկու եղբայր ունեի: Պապիս կոչում էին Հայրապետ էֆենդի: Մի մարդ էր, որի խոսքը հարգի էր ոչ միայն մեր, այլև շրջակա բոլոր գյուղերում, շատերը գալիս և նրանից խորհուրդ էին հարցնում: Մեր գյուղը մեծ էր, երեք գյուղապետ ուներ»: (էջ 59)
  • «Ասում էին, որ երբ աքսորյալներն Ուրֆայի անապատներն էին հասել, կոտորելու հրամանը դադարեցվել էր: Ողջ մնացածներին տարել էին Հալեպ»: (էջ 67)
  • -Տատիկ, գիտե՞ս եղբայրդ` Խորենը, իր աղջկան ում անունով է կոչել:
-Որտեղի՞ց իմանամ:
-Քո անունն է դրել, տատիկ, աղջկան Հերանուշ է անվանել: (էջ 81)
  • «Այդ օրերը գնան, այլևս չկրկնվեն»: (էջ 90)
  • «Սա մեր ընտանիքի ժառանգական առանձնահակտությունն է: Այս ցեղի ծոծրակն է քրտնում»: (էջ 124)
  • «Կոտորածի մասին առաջին պատմությունները ես իմացա, երբ չորս-հինգ տարեկան փոքր երեխա էի: Իմ ողջ կյանքում թուրքերից շատ եմ վախեցել, նրանց հանդեպ խորը մի ատելություն եմ տածել: Կոտորածի ժխտումն ամեն ինչ էլ ավելի վատացրեց: Հետո իմացա, որ դուք նույնպես թուրք եք, սակայն միևնույն ժամանակ մեր ընտանիքի մի մասնիկն եք: Հիմա ես այս մեծ ընտանիքը սիրում եմ իր բոլոր ճյուղերով և տենչում եմ ծանոթանալ իմ մյուս զարմիկների հետ և նույնիսկ նրանց հետ նվագել: Սակայն կոտորածը ժխտողներին շարունակում եմ ատել և նրանց երբեք չեմ ներելու»: (էջ 128)

Աղբյուրներ[խմբագրել]