Ղազար Փարպեցի

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Ղազար Փարպեցի (մոտ 442 — 6-րդ սկիզբ), հայ պատմիչ։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Միտքը սնունդ է, մտածել նշանակում է սնվել[1]։
  • Դեռ արարչագործության ժամանակից նախանձը բազում ոճիրներ գործեց աշխարհում[2]։
  • Եվ արդ՝ զայսպիսի զըղձակերտ գաւառ (Արարատ գավառ), զչնաշխարիկ և զամենալի ըստ տուչուեթեան ամենախնամ արարչին Աստուծոյ, զԱյրարատեան գաւառ, որ է գլուխ աշխարհիս Հայոց, զգաւառն համբաւատենչ, զգաւառն ամենալի, որ բերէ յինքեան զօրինակ լիութեան...[3]
  • Մեղավոր են ոչ միայն գործողները, այլև նրանք, որ հանդուրժում են[4]:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան, ed (2001). Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան. Զանգակ-97 հրատարակչություն. էջ 26. ISBN 99930-2-276-4. 
  2. Սուրեն Գրիգորյան, ed (2006). Ասույթներ. «Լուսաբաց հրատարակչատուն». էջ 280. 
  3. Ղազար Փարպեցի, Պատմութիւն Հայոց և թուղթ առ Վահան Մամիկոնեան (աշխատասիրությամբ՝ Գ. Տեր-Մկրտչյան և Ստ. Մալխասյանց, Տփղիս, 1904, էջ 23-24
  4. Թևավոր խոսքեր, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989


Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Ղազար Փարպեցի հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: