Երախտագիտություն

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Երախտագիտություն, մարդու հարաբերությունը նրան անցյալում բարերարություն ցուցաբերած անձին (խմբին, կազմակերպությանը) նկատմամբ, որն արտահայտվում է պատրաստակամության հատուկ զգացումով` պատասխանելու փոխադարձ բարերարությամբ և համապատասխան պրակտիկ գործողություններով[1]։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Երախտագիտությունն արտահայտվում է գործով[2]։
Օնորե դը Բալզակ
  • Երախտագիտությունն ավելի շուտ դժբախտների առաքինությունն է, քան երջանիկների[2]։
Թոմագեո
  • Երախտագիտությունը մեծագույն առաքինությունն է[2]։
Քրիստիան Հեբել
  • Կա՞ արդյոք անշնորհակալ մարդուց ավելի հրեշավոր բան[2]։
Ուիլյամ Շեքսպիր
  • Երախտագիտությունն ամենից մոռացկոտն է[2]։
Ֆրիդրիխ Շիլլեր
  • Ծառայության մասին թող պատմի ոչ թե մատուցողը, այլ ստացողը[2]։
Սենեկա
  • Թող լռի նա, ով տվել է, թող խոսի նա, ով ստացել է[2]։
Միգել Սերվանտես

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Բարոյագիտական բառարան, Երևան, 1985, էջ 122:
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Ասույթներ, հավաքեց ու կազմեց Սուրեն Գրիգորյանը, Երևան, 2009, էջ 156: