Սերը ժանտախտի օրերին

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Սերը ժանտախտի օրերին» (իսպ.՝ El amor en los tiempos del cólera), Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի վեպը, որ հրատարակվել է 1985 թվականին։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Կիրքը կյանքի իմաստն է, հավատարմությունը՝ գոյության էությունը:
  • Նրա համար հեշտ էր տանել ուրիշների, բայց ոչ իր սեփական ցավը:
  • Եթե խիստ մոտենանք, բոլոր դեղամիջոցներն էլ թույն են, և որ դրանց հարյուրից յոթանասունի օգտագործումը արագացնում է մահը:
  • «Ամեն մարդ ինքն է իր մահվան տերը, և միակ բանը, որ մենք կարող ենք անել, երբ ժամը գա, այն է, որ նրան օգնենք մեռնելու առանց վախի ու ցավի»:
դոկտոր Խուվենալ Ուրբինո
  • Միայն սկզբունքներից զուրկ մարդը կարող է այդքան սիրալիր լինել իր ցավի նկատմամբ:
  • Հավանաբար երկուսի համար էլ կյանքն այլ կլիներ, եթե ժամանակին հասկանային, որ ավելի հեշտ է խուսափել ամուսնական կյանքի մեծ բախումներից, քան թե առօրյա աննշան մանրուքներից: Բայց եթե երկուսն էլ ինչ-որ բան հասկացել էին, դա այն էր, որ մենք իմաստություն ձեռք ենք բերում այն ժամանակ, երբ դա այլևս ոչ մի բանի պետք չէ:
  • Մի վիրավորանքն արթնացնում էր մյուսը, նորից բացելով հին սպիները, որ նոր վերքեր էին դառնում, և երկուսն էլ սարսափում էին ամեն ինչ ամայացնող այն ճշմարտությունից, որ այդքան տարիների ընթացքում ամուսնական կռիվներից ավելին չեն շահել, քան միմյանց նկատմամբ չարությունը:
  • «Ցավալի է ինքնասպանությունը, եթե դա սիրուց չէ»:
դոկտոր Օլիվելյա
  • Ով կորցրել է հիշողությունը, չպետք է պոկվի թղթից:
  • Մահացու հիվանդությունների մեծ մասը նույն հոտն ունի, բայց դրանցից ոչ մեկը այնքան հատուկ չէ նրան, որքան ծերության հոտը:
  • Ծերությունը անպարկեշտ վիճակ է, որը պետք է կանխել ժամանակին:
  • — Միայն Տերը գիտե, թե ինչքան եմ քեզ սիրել:
դոկտոր Խուվենալ Ուրբինո
  • — Ֆերմինա,— ասաց նա,— ես այս առիթին կես դար եմ սպասել, որպեսզի մի անգամ ևս կրկնեմ հավերժ հավատարմության ու հավերժ սիրո իմ երդումը:
  • Սրտի հիշողությունը մերժում է վատ հուշերը և բազմապատկում լավերը, և դրա շնորհիվ է, որ մենք կարողանում ենք փրկել անցյալը:
  • Գիտեր, որ աղջիկը պսակվելու էր հաջորդ շաբաթ և ճոխ հարսանիք էր լինելու, իսկ ինքը, որ ավելի շատ էր սիրում նրան ու պատրաստ էր հավերժ սիրել, իրավունք չուներ նույնիսկ մեռնելու նրա կողքին:
  • ․․․Իր համար դժվար էր աշխարհը պատկերացնել առանց նրա:
  • Մարդիկ միշտ չէ, որ ծնվում են այն օրը, երբ մայրը լույս աշխարհ է բերել. կյանքը ստիպում է, որ նրանք ծնվեն վերստին և շատ անգամներ:
  • Կանայք ավելի շուտ հարցի մեջ թաքնված միտքն են որսում, քան թե բուն հարցը:
  • Առաջին անգամն էր, որ նստած էին դեմ դիմաց, այդքան մոտիկ և բավականին ժամանակ ունեին միմյանց լրջորեն դիտելու համար:
  • Մեզ վիճակված բախտը ազդում է նաև աշխարհի բոլոր մյուս սերերի վրա:
  • Մարդիկ, որոնց սիրում ենք, պետք է մեռնեն իրենց ողջ ունենցածի հետ:
  • Տարբեր լեզուներ պետք է իմանան վաճառողները. գնորդներին բոլորն էլ լավ են հասկանում, անկախ նրանից թե ովքեր են նրանք:
  • Ոչինչ այնքան լավ չի բնութագրում մարդուն, քան այն, թե ոնց է նա մեռնում:
  • Ոչ ես հարուստ չեմ,- ասաց նա,- ես փող ունեցող աղքատ մարդ եմ, իսկ դա նույնը չէ...
  • Կեսգիշերից հետո երաժշտությունը դադարեց, ուղևորների ձայները ցրվեցին ու վերածվեցին քնատ շշունջների, իսկ տախտակամածին մնացած միայնակ 2 սրտերը բաբախում էին նավի շնչառության հանգով...
  • — Պատասխանիր, որ համաձայն ես,- ասաց նրան,- թեկուզ վախից մեռնելու էլ լինես, թեկուզ հետո զղջալու էլ լինես, որովհետև ինչ էլ լինի, ողջ կյանքում զղջալու ես, որ մերժեցիր:
  • Համար չունեցող տան արտաքին տեսքը ոչնչով չր ընդգծում, որ այստեղ ավելի երջանիկ են...
  • ․․․Իր վերջին րոպեին ճգնելով դիմագրավել մահվան վերջին հարվածը, որպեսզի կինը ժամանակ ունենա իրեն հասնելու։ Հասցրեց ամբոխի մեջ ճանաչել նրան՝ նրանից հեռու մեռնելու անկրկնելի ցավից ծնված արցունքների միջից և վերջին անգամ նայեց նրան, որովհետև այլևս երբեք նրան չէր նայելու՝ ավելի լուսավոր, ավելի թախծոտ և ավելի երախտապարտ աչքերով, որ կինը չէր տեսել երբեք համատեղ կյանքի կես դարի ընթացքում, և վերջին շնչի հետ հասցրեց ասել․
— Միայն Տերը գիտե, թե ինչքան եմ քեզ սիրել։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Սերը ժանտախտի օրերին հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: