Մոլեգին հողմերի դարավանդ

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Մոլեգին հողմերի դարավանդ (անգլ.՝ Wuthering Heights), 19-րդ դարի անգլիացի գրող և պոետ Էմիլի Բրոնտեի միակ վեպը և ամենահայտնի ստեղծագործությունը։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • -Դու սիրում էիր ինձ, հապա ի՞նչ իրավունք ունեիր ինձ լքելու, ի՞նչ իրավունքով, դե պատասխանի՛ր: Երբ ո՛չ աղետը, ո՛չ ստորացումը և ոչ էլ մահը` մի խոսքով այն ամենը, որ աստված և սատանան կարող են ուղարկել, չէին կարող մեզ իրարից անջատել, ինքդ արեցիր այդ, քո սեփական կամքով: Ես չեմ կոտրել քո սիրտը, ինքդ կոտրեցիր այն, և դրանով դու կոտրեցիր նաև իմ սիրտը: Եվ ամենավատն այն է, որ ես պինդ եմ: Մի՞թե ես ուզում եմ ապրել: Եվ դա ի՞նչ կյանք կլինի, երբ դու․․․
Մի անգամ էլ համբուրիր ինձ և թող, որ նայեմ քո աչքերին: Ես ներում եմ քեզ ինձ պատճառած ցավի համար: Ես սիրում եմ ինձ սպանողին․․․ բայց քեզ սպանողին․․․ ինչպե՞ս կարող եմ նրան էլ սիրել․․․
  • Ես իմ սերը երբեք չէի արտահայտում խոսքով, բայց եթե հայացքը կարող էր խոսել, ամենասովորական ապուշն անգամ գլխի կընկեր, որ ես սիրահարված եմ մինչև ականջներս: Նա, ի վերջո, հասկացավ և սկսեց նայել ինձ պատասխան հայացքով, որն ամենաքաղցրն էր բոլոր այն հայացքներից, որ կարելի է երևակայել: Իսկ, թե ինչպես վարվեցի ես, խոստովանում եմ ամաչելով. դարձա սառույցի պես սառը և խխունջի նման քաշվեցի պատյանիս մեջ:
  • Եթե ամեն ինչ կործանվի, և նա մնա, ես էլի կշարունակեմ ապրել, իսկ եթե ամեն ինչ մնա, և նա անհետանա, տիեզերքն ինձ համար կդառնա մի հսկայական օտար բան, և ես այլևս նրա մասնիկը չեմ լինի․․․
  • -Նա երբեք չի իմանա, թե ինչքան եմ ես իրեն սիրում: Եվ սիրում եմ ոչ այն պատճառով, որ գեղեցիկ է, Նելլի, այլ որովհետև նրա մեջ ես ավելի շատ կամ, քան ինքս իմ մեջ: Ինչից էլ որ մեր հոգիները արարված լինեն, նրա հոգին և իմը նույնն են:
  • – Իսկ եթե նա մոխիր դառնա, ինչի՞ մասին այդ դեպքում դուք կերազեիք:
– Կերազեի` նրա հետ միասին մոխիր դառնալ:
  • Զգում են սրտով, և քանի որ նա կոտրել է իմ սիրտը` ես չեմ կարող նրան կարեկցել:
  • Նա, ով կատարում է իր պարտքը, վերջ ի վերջո, միշտ վարձահայտուց է լինում:
  • Շնորհակալություն հայտնեք Աստծուն այն ընկերների համար, որ ունեք` նորերի մասին երազելու փոխարեն:
  • Թող Աստված պատժի չար մարդկանց, մենք պետք է սովորենք ներել:
  • Բարի սիրտ ունենալու դեպքում քո դեմքը գեղեցիկ կլինի, եթե անգամ դու սևամորթ լինես, իսկ երբ ունես չար սիրտ` դեմքդ ահավոր տգեղ է:
  • Ես ավելի շուտ կմոռանամ ինքս ինձ, քան քեզ:
  • Օտարը միշտ էլ օտար է` հարուստ լինի թե աղքատ:
  • Չի կարող մարդ սիրուց մեռնել նրա համար, ում հետ նոր է ծանոթացել:
  • Այնքան շատ եսասիրություն կա սիրո մեջ:
  • Դու այնպիսի մի բան ես, որը հեշտությամբ գտնվում է, երբ ամենից քիչ է հարկավոր, իսկ երբ հարկավոր է, երբեք չես գտնի:
  • -Իմ սերը Լինթընի նկատմամբ նման է անտառի սաղարթին. լավ գիտեմ, որ ժամանակը կփոխի այն, ինչպես ձմեռն է փոխում ծառերը: Իմ սերը Հիթքլիֆի հանդեպ նման է երկրի ընդերքի հավերժական վիմաշերտերին, որ հազիվ թե չնչին հաճույքի ակնաղբյուր լինի, բայց անհրաժեշտ է: Նելլի, ես հենց Հիթքլիֆն եմ` նա շարունակ նստած է իմ ուղեղում` ոչ որպես ուրախություն, և ոչ էլ որպես մեկը, որի համար ուրախանում եմ ավելի շատ, քան կուրախանայի ինքս ինձ համար, այլ որպես իմ իսկական էությունը: Ուստի այլևս մի՛ խոսիր մեր բաժանման մասին:
  • Հասարակությունը թույն է, որը թունավորում է անգամ ամենամաքուր հոգին:
  • Խելացի մարդը պետք է ի՛ր մեջ ընկերություն գտնի:
Լոքվուդ
  • Ոմանք, երևի, կմտածեն, որ նա ունի լավ դաստիարակությանը չհամապատասխանող գոռոզության որոշ նշաններ: Բայց իմ մեջ եղած համակրանքի զգացումը ինձ հուշում է, որ դա բոլորովին այդպես չէ. բնազդով զգում եմ, որ միստր Հիթքլիֆի զսպվածությունը բխում է նրանից, որ նա իր զգացմունքները չի արտահայտում և չի ձգտում փոխադարձ բարեկամական կապերի:
  • Հպարտ մարդիկ իրենք են սնունդ տալիս իրենց տխուր վշտերին:
Նելլի
  • -Համբուրիր ինձ կրկին` առանց աչքերդ բարձացնելու․․․ ես կներեմ քեզ ամենը` ինչ արել ես ինձ հետ․․․ ես սիրում եմ ինձ սպանողին․․․
  • Լինթընը դստեր մեջ ավելի շուտ սիրում էր հանգուցյալ կնոջ երեխային, քան իր սեփական միսն ու արյունը:
  • Մեկը հույս էր փայփայում, մյուսը համակված էր հուսահատությամբ. նրանք իրենք ընտրեցին իրենց սեփական ճակատագիրը և արդարությամբ պետք է տանեին այն:
  • Քանի որ մեկը սիրում և ցանկանում էր հարգել սիրելիին, իսկ մյուսը սիրում և ցանկանում էր, որ իրեն հարգեն, նրանք վերջ ի վերջո հասան իրենց նպատակին:
  • Նա ամուր կապերով կապված էր նրա հետ․․․ Բանականությունը չէր կարող քանդել սովորության շղթաներով ամրացված այդ կապերը:
  • Ես սիրում եմ նրա ոտքերի տակի հողը․․․և նրա գլխավերևի օդը․․․և այն ամենը ինչին նա կպնում է. և նրա ասած ամեն մի բառը․․․սիրում եմ նրա ամեն հայացքը, ամեն շարժումը․․․և նրան ամբողջությամբ սիրում եմ:
  • Ի՞նչը ինձ չի կապում նրա հետ, և ի՞նչը ինձ չի հիշեցնում նրան: Ես չեմ կարող ներքև նայել, նրա դեմքը ուրվագծվում է սալաքարի վրա: Այդ դեմքը ամպի յուրաքանչյուր բեկորի, յուրաքանչյուր ծառի մեջ է. գիշերը լցնում է օդը, ցերեկը հայտնվում ամեն մի առարկայի ուրվագծում, շուրջս ամենուրեք նրա պատկերն է: Տղամարդկանց ու կանանց ամենասովորական դեմքերը, իմ սեփական դիմագծերը նմանվում են նրան և հիշեցնում են նրան: Բովանդակ աշխարհը սարսափելի հուշաթերթ է, որը հիշեցնում է ինձ, որ նա գոյություն է ունեցել և որ ես նրան կորցրել եմ:
  • Մեղմաբարո և մեծահոգի մարդն է, որ սիրում է իր եսը ավելի մեծ իրավունքով, քան իշխանատենչը:
  • Դավաճանությունն ու բռնությունը երկսայր նիզակներ են, որ ավելի խորն են խոցում դրանք գործադրողին, քան նրա թշնամիներին:
  • Նրանց երջանկությունը հասավ իր վախճանին, երբ հանգամանքները հարկադրեցին յուրաքանչյուրին զգալ, որ մեկի հետաքրքրությունների ոլորտը մյուսի խոհերի գլխավոր առարկան չէ:
  • Մի՞թե ես պետք է ամեն ինչ կորցնեմ, առանց բախտ ունենալու, որ կորցրածը կվերադարձնեմ․․․
  • Օտարականը մնում է օտարական, լինի հարուստ, թե աղքատ` միևնույն է:

Աղբյուրներ[խմբագրել]