Ծխանի ծուխ

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

«Ծխանի ծուխ», Պարույր Սևակի բանաստեղծությունների շարքերից։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Քո արյան և քո շինարար մուրճի
Հետքերն է կրում այստեղ ամեն քար։
Զուլալ ջրերըդ նման են խղճիդ.
Քեզ քաջ են կոչել, կոչել են տկար,
Բայց ոչ... տիրակալ։ - Դու այսպես ես եղել
  • Հպարտ եմ ես նրա համար,
Որ փառահեղ՝ պատմությունըդ,
Եվ անունըդ այնքան հին է։ - Հպարտ եմ ես
  • Հպարտ եմ ես, որ քեզ համար
Թանկ է եղել թանաքն այնքան,
Որքան կարմիր քո արյունը։ - Հպարտ եմ ես
  • Բանաստեղծի համար սահմանը միշտ բաց է - երգն է նրա վիզա՛ն։ - Հանդիպում
  • Կա մի աշխարհ մեր աշխարհում՝ ինձ հարազատ, ձեզ անծանոթ։
Ուր էլ լինեմ՝ կանչում է նա հազար ձայնով ու սրտագին,
Ապրում է նա իմ հոգու մեջ իբրև անբառ, համր կարոտ,
Իբրև լեգենդ դեռ չգրված, իբրև մի երգ անսրբագիր։ - Կարոտ
  • Ինչե՜ր ասես, որ չեն արել այս ձեռքերը...
Երկինք պարզված սյուն են դառել այս ձեռքերը,
Որ չփլվի իր տան սյունը՝
Որդին կռվից դառնա տունը։ - Մոր ձեռքերը
  • Մարդ կա՝ ելել է շալակն աշխարհի,
Մարդ կա՝ աշխարհն է շալակած տանում... - Մարդ էլ կա, մարդ էլ
  • Դու մի՛ անցիր ասֆալտ ճամփով, գերադասիր ճամփա՜ շինել։ - Որդուս
  • Ազնըվությունն այն է միայն, որ չի փոխվում՝ ոնց էլ շուռ տաս,-
Նա մի ճերմակ երես ունի, ոչ թե յոթ-ութ գունեղ աստառ... - Որդուս
  • Հպարտ եղիր, բայց ոչ գոռոզ (դատարկ մարդն է գոռոզանում,
Հայրդ խելոք ու տխմարին դրանով էր զանազանում)։ - Որդուս

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]