Արմենուհի Մարտիրոսյան

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search
Armenuhi Martirossian 2.jpg

Արմենուհի Ռուբիկի Մարտիրոսյան (1962, մայիսի 3, Երևան), հայ նկարիչ։

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Անկախ նյութից, ես գործում եմ: Նկարչությունը պահի կանգ չէ, այլ դինամիկա, որի միջոցով ես անվերջ ճամփորդում եմ. ազատված երևույթի ակնթարթ: Նկարելիս իմ խնդիրն է անսահմանությունը, որտեղ ժխտում ես մարդու ստեղծած օրենքները և մխրճվում Աստծո օրենքների մեջ:
  • Հերոս են նրանք, ովքեր այս դժվար ժամանակներում չլքեցին իրենց հայրենիքը: Հերոս են նրանք, ովքեր խարդախության և չարության մեջ մնացին ազնիվ: Ի վերջո, նրանք են հերոս, ովքեր բարեգործություններ են անում՝ չուզենալով, որ մեկն իմանա իրենց անունը: Ասում են՝ արագիլը մեկ ոտքի վրա է կանգնում, որ թեթև լինի աշխարհի հոգսը: Մտածում եմ ինչ բան է հերոսը… Երբ մայրը որդուն ուղարկում է կռվելու՝ մա՞յրն է հերոս, թե՞ որդին: Ասում են՝ հերոսի մայր և չեն ասում հերոս մայր: Այսպես բոլոր հարցերում հերոսը շատ դեպքերում չի նկատվում, որովհետև չի գիտակցել իր հերոս լինելը: Մարդկանց ենթագիտակցության մեջ առկա է այն կարծրատիպը, որ զոհվածների մեջ են հերոսները, մինչդեռ այս խարդախության պայմաններում ապրողներից շատերն են հերոսներ: Այսօր շքանշաններն էլ կորցրել են իրենց դերն ու նշանակությունը: Պարգևատրում են ում ցանկանում են, մինչդեռ իսկական հերոսներն անճանաչ են[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Վիքիպեդիա