Աղավնի (գրող)

Վիքիքաղվածք-ից
Jump to navigation Jump to search

Աղավնի (Աղավնի Արշակի Գրիգորյան, հուլիսի 15, 1911, Կարսի մարզի Տայլար գյուղ - փետրվարի 2, 1992, Երևան), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, թարգմանչուհի, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1967), ՀԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1934):

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Ամեն բարի գործի մեջ էլ աստծո մատը խառն է[1]:
  • Ամեն սերնդի մանկությունը իր ժամանակի հայելին է[1]:
  • Երբեմն մարդ կարող է ինքն իրենից ամաչել, մեղավոր զգալ ինքն իր հանդեպ ու դատապարտել իրեն[1]:
  • Մարդը ներքին գեղեցկություն պիտի ունենա, հոգին պիտի գեղեցիկ լինի[1]:
  • Հողից գոյություն առած մարդը նրա սերն իր սրտից հանել չի կարող[1]:
  • Սրտի բանն ուրիշ է, նրա մեջ որ մի բան կոտրվեց, էլ չես կարող կպցնել...[1]
  • Նա, որ խաղ ու խնդումի մեջ պոչը տնկած խրխնջում է, նա ինքն իրեն էլ չի ուզում հաշիվ տալ, թե իր կյանքից ինչը գնաց, ինչը մնաց: Ցավ ու կսկիծ տեսածի սրտում էլ մենակ էդ ցավն է ծխում, մնացածը մոռացվում է[1]:
  • -Դա ինչ նշանակություն ունի, երբ մի անազնիվը, եթե իր ձեռքին իշխանություն ունի, կարող է հազար ազնիվ մարդու կյանքը սևացնել[1]:
  • Մարդու լավն ու վատը երևում է էն ժամանակ, երբ նրան իշխանություն ես տալիս[1]:
  • Իշխանությունը էնպիսի բան է, որ քանի չունես, աշխարհով ես քեզ չափում՝ ինչպես աշխարհը, էնպես էլ՝ դու[1]:
  • Աշխարհում ավելի բարձր բաներ կան, փողը մարդուն մարդ չի դարձնի[1]:
  • Խոսքը ինքն է գտնում նրան, ու համար որ նկատի է առնված...[1]
  • Առանց կատակի ճշմարիտը չի ասվի[1]:
  • Ճշմարիտ բանաստեղծը միշտ իր արմատներով գնում է դեպի ժողովուրդը, նրանից է առնում իր հոգեկան սնունդը[1]:
  • Մարդն ավելի կատարյալ կլիներ, եթե կարողանար իր մեջ մեռցնել մեռցնելու հակումը[1]:
  • Մարդը մարդուն և ժողովուդրներն իրար անքեն պիտի նայեն ու հավատան, վստահեն, սուր չպետք է սրվի և արյուն չպետք է թափվի[1]:
  • Ճշմարիտ արտիստի խաղն էլ նման է ճշմարիտ բանաստեղծության՝ առաջին հանդիպումով, մեկ ամգամից մտնում է սիրտդ և ընդմիշտ մնում այնտեղ՝ շարունակաբար ջերմացնելով հոգիդ[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]


Վիքիպեդիա
Կարդացե՛ք Աղավնի (գրող) հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: