Վլադիմիր Նաբոկով

Վիքիքաղվածք-ից
Վլադիմիր Նաբոկովը

Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ Նաբոկովը (ռուսերեն՝ Владимир Владимирович Набоков) (ապրիլի 23, 1899 - հուլիսի 2, 1977) ռուս-ամերիկացի վիպասան և պատմվածքների գրող է եղել:

Քաղվածքներ[խմբագրել]

  • Մարդասպանին միշտ կարող ես վստահել՝ մի երևակայական արձակագրական ոճի համար:[1]
  • Այստեղ է պառկած գրական ստեղծագործության իմաստը՝ հասարակ առարկաները պատկերել այնպես որ ապագա բարյացակամ հայելիների մեջ են արտացոլվելու... Մեր շուրջի առարկաների մեջ գտնել այն հոտավետ քնքշությունը, որ միայն հետնորդները կզանազանեն, երբ մեր ամենօրյա կյանի ամեն մանրուքը իր իրավունքին զմայլելի և փառաշուք կդառնա:[2]
  • Եվ, ամենաբարձրը՝ զգուշացիր տափակաբանություններից, այսինքն՝ այն բառերի զուգորդությունները, որ արդեն հազարավոր անգամ լույս են տեսել... Որպես մի ընդհանուր կանոն, Փորձիր բառերի նոր զուգորդություններ գտնես (ոչ թե հանուն նրանց նորության, այլ որովհետև ամեն անհատ բաներն անհատական ձևի է տեսնում և պիտի իր սեփական բառերը գտնի դրանց համար):[3]
  • Ունակություն և գիտություն, հիշողություն և արվեստ -- այս երկու զույգերը ինքնին են պահում, բայց երբ հանդիպում են՝ աշխարհում էլ ոչինչ նշանակություն չունի:[4]
  • Այս մարդկանցից որոշները խրթինորեն օտար ազգերի լրտեսական գերատեսչությունների հետ խճճվել էին, և հետաքրքրաշարժորեն կցատկեին եթե հետևից նրանց մոտենաիր և իրենց ուսին կտկտացնեիր:[5]
  • Արդյո՞ք Պատերազմ և Խաղաղություն կարդալիս նկատել եք այն դժվարությունները, որ Տոլստոյը վերապրեց բարոյապես վիրավորված Բոլկոնսկուն ստիպելու Նատաշայի հետ աշխարհագրական և ժամանակագրական կոնտակտի մեջ գալու համար: Շատ ցավալի է նայելը, թե ինչպես է խեղճը քարշ տրվում և դրդվում և հրվում, որ այս ուրախ վերամիավորումը տեղի ունենա:[6]
  • Ինչու՞ Ֆլոբերի վերաբերյալ ձեռնածել «բուրժուա» տերմինի հետ: Դուք շատ լավ գիտեք թե Ֆլոբերի իմաստով դա դասակարգի կատեգորիա չէր: Այլ ասած, Ֆլոբերը Մարքսի աչքերում բուրժու էր՝ մարքսիսական իմաստով, երբ Մարքսը Ֆլոբերի աչքում բուրժուա էր ֆլոբերական իմաստով:[7]
  • Եվ իսկապես, դրա պատճառը, որ մենք երկնային պայմաններում ենք մտածում մահվան մասին այն է, որ տեսանելի երկնակամարը, հատկապես գիշերվան (...)ամենահամարժեք և միշտ-ներկա խորհրդանիշն է այն անծայրածիր լուռ պայթյունի:[8]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Լոլիտա (անգլերեն)։ Putnam, 58։ 
  2. Մի մայրամուտի մանրամասնություններ (անգլերեն)։ McGraw-Hill, 76։ 
  3. Ընտիր նամակներ՝ Կիրիլ Նաբոկովին: մոտ 1930:
  4. (1958) Ժամանակ և տեղատվություն (անգլերեն): Նաբոկովի դյուժինը։ 
  5. (1958) Ընթերակա արտադրողը (անգլերեն): Նաբոկովի դյուժինը։ 
  6. Նաբոկով-Ուիլսոն նամակները: Սեպտ. 18, 1941:
  7. Նաբոկով-Ուիլսոն նամակները: Հուն. 4, 1949:
  8. (1958) Որ Որ Հալեբում մի անգամ... (անգլերեն): Նաբոկովի դյուժինը։