Իմաստասիրություն

Վիքիքաղվածքյից՝ ազատ հանրագիտարանից

Մտածող մարդու արձանը՝ Փարիզում

Իմաստասիրություն կամ փիլիսոփայություն

Բովանդակություն

[խմբագրել] Դավիթ Անհաղթ

  • Փիլիսոփայությունը պետք է առաջնորդի մարդուն դեպի ճշմարիտ գիտելիքը և սովորեցնի ինչպես խուսափել չարից:[1]
  • Ովքեր գեթ մի անգամ փիլիսոփայական խոսք են տենչում և պատեհ առիթ են ունենում լոկ մատի ծայրով ճաշակել նրա քաղցրությունը, նրանք բոլոր երկրավոր հոգսերին “մնաք բարյավ” ասելով, ողջախոհ մի մոլությամբ անձնատուր են լինում նրան:[2]
  • Փիլիսոփայությունը, որպես ամենակատարյալը, բոլոր արվեստների մայրն է ու պատճառը:[3]

[խմբագրել] Պլատոն

  • Երջանիկ են այն թագավորությունները, որտեղ փիլիսոփաները արքաներ են, արքաները՝ փիլիսոփաներ:[4]

[խմբագրել] Թուկիդիտես

  • Պատմությունը փիլիսոփայությունն է օրինակներով:[5]

[խմբագրել] Լուդվիգ վան Բեթհովեն

  • Երաժշտությունն առավել բարձր հայտնություն է, քան իմաստությունն ու փիլիսոփայությունը:[6]

[խմբագրել] Աղբյուրներ

  1. ↑ (2008) Սեյրանուհի Գեղամյանում՝ Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ։ «Գրաբեր» ՍՊԸ հրատարակչություն, 38։ ISBN 978-99941-817-9-7։ 
  2. ↑ 2,0 2,1 Ճանաչիր ինքդ քեզ ու քո էությունը
  3. ↑ (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյանում՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 113։ ISBN 99930-2-263-2։ 
  4. ↑ (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյանում՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 152։ ISBN 99930-2-263-2։ 
  5. ↑ (2006) Սուրեն Գրիգորյանում՝ Ասույթներ։ «Լուսաբաց հրատարակչատուն», 155։ 
  6. ↑ (2006) Սուրեն Գրիգորյանում՝ Ասույթներ։ «Լուսաբաց հրատարակչատուն», 154։ 
Ստացված է «http://hy.wikiquote.org/wiki/%D4%BB%D5%B4%D5%A1%D5%BD%D5%BF%D5%A1%D5%BD%D5%AB%D6%80%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6» էջից