Գարեգին Նժդեհ

Վիքիքաղվածքյից
Գարեգին Նժդեհ

Գարեգին Նժդեհ, իսկական անունը` Գարեգին Եղիշեի Տեր-Հարությունյան, (հունվարի 1, 1886 - դեկտեմբերի 21, 1955) Հայ պետական, ռազմական գործիչ, քաղաքագետ-իմաստասեր, ծնվել է հայոց Նախիջևան գավառի Կզնուտ /այժմ` Կյուզնուտ/ գյուղում։

Բովանդակություն

Ենթագլուխ [խմբագրել]

"Ապագա պատմաբանը Դիոգենեսի պես լապտեր վերցրած պետք է քրքրե մեր ներկա դարի պատմությունը, որ գտնե այն գաղափարական գործիչներին, որոնց գործը նմանվում է հին հեքիաթների դարու հերոսների գործունեությանը: Հայ ներկա իրականության մեջ ապագա անաչառ պատմաբանը շատ քչերին կգտնի, որոնց անունը արժանի կլինի հավերժ ացնելու... Անշուշտ ու անկասկած, դրանց թվում կլինի եւ Գարեգին Նժդեհի անունը..." "Սյունիք",Գորիս 1920թ., թիվ

Աղբիւրներով [խմբագրել]

  • Ոմանք արևը միայն խավարման ժամանակ են նկատում:[1]
  • Չի կարելի օգնել այն ընկածին, եթե նրան պակասում է ինքնօգնությամբ ոտքի կանգնելու կամքը:[2]
  • Երկու բան պետք է լցնի մարդու հոգին հիացմունքով ու հարգանքով՝ աստղալից երկինքը գլխի վերևում և բարոյական օրենքը սրտի մեջ:[2]
  • Շղթաների մեջ ծնվում, ապրում և մեռնու՞մ ես, դու ես մեղավոր, որովհետև թույլ ես...[3]
  • Քրիստոնեական սիրո խորհուրդը ամբողջ դարեր պատճառ է դարձել մեր ժողովրդի անօրինական ողբերգության:[4]
  • Իրավունքը ուժի հասկացողություն է, այլ ոչ տրամաբանական:[5]
  • Մի ժողովուրդ, որի որդիները հավասար չեն օրենքի եւ մահվան առջև` հաղթական հայրենիք չի ունենա:[6]
  • Կրոնների պես հայրենիքներն էլ պահանջում են, որ իրենց սպասարկողի ձեռքերը լինեն տաք եւ մաքրամաքուր:[6]
  • Ապագան վտանգված ժողովուրդների վերջին խաղաթուղթը - վերադաստիարակությունն է:[6]
  • Յուրաքանչյուր ազգի պարտականությունը մարդկության հանդեպ նախ և առաջ դրսևորվում է սեփական ազգի կենսունակության պահպանման և սեփական մշակույթի զարգացման ձևով:[6]
  • Քննադատել՝ հոգեպես տառապել է նշանակում:[7]
  • Իմ ազգային դաւանանքը թոյլ չի տալիս թշնամանք տածել դէպի որեւէ հայ մարդ:[8]
  • Եօթնիցս ստոր է նա, ով գերադասում է կեանքը մահէն բոլոր պարագաների մէջ:[8]
  • Մահ չկայ, մեռնում է փոքրոգին, մեռածն է մեռնում:[9]
  • Քաջերի յարութիւնն է մահը:[9]
  • Ապստամբ ժողովրդին միայն Աստուած կարող է յաղթել:[10]
  • Մի ժողովուրդ` մի ընտանիք:[11]
  • Սիրում է նա, ով ուժեղ է, ով հոգու առատութիւն ունի, ում ոյժի բաժակը լցուած է յորդելու, թափուելու աստիճան:[12]
  • Այն օրից, ընթերցող, երբ հայը վախենալ սկսեց մահից, այն օրից օտարը թագաւորեց Հայաստանում:[13]
  • Ով հեռանում է կրօնից, անձնասպանօրէն կտրում է իր հոգեւոր զարկերակը:[14]
  • Մի օր հայութիւնը պիտի ների թրքութեան, բայց ոչ ծունկի ելած նրա առջեւ, պարտուելուց յետոյ, այլ նրան ծնկի բերած` ծեծելուց յետոյ:[15]
  • Միայն նա է ճշմարտօրէն մեծը, որը մեծ զաւակն է նախ իր ժողովրդի, եւ ապա մարդկութեան:[16]
  • Ամեն մէկ «ես» յանցաւոր ապստամբ մը, ամեն մէկ «ես»-ականութիւն` բարոյական մահափորձ մըն է այն Մեծ Ամբողջին դէմ, որ ԱԶԳ կը կոչենք:[17]
  • Չմնաց, աշխարհում գրեթէ չմնաց ցեղ, որ մեր բազկի ոյժը չզգար:[18]
  • Սկզբից ի վեր հայութիւնն ու իր քրիստոնէութիւնը ձուլուած են ի մի բնութիւն: Այս երկուսի ճակատագիրը նոյնացած է:[19]
  • Հայ եկեղեցին ազգային եկեղեցի է:[19]
  • Իմ հոգին զոյգ յենարաններ ունի` Աստված եւ հայրենիք:[20]
  • Եթէ կեանքի նպատակը յաճոյքը համարեցիր, վախճանդ կորուստն է:[21]
  • Ոգեշունչ էր քրիստոնէութիւնը եւ հէնց այդ է պատճառը, որ նրա գիրկը նետուողներէն առաջինը եղաւ հայը:[22]
  • Նա (ազգս-Է.Է.) գերագոյն նպատակ է, ես` միջոց:[23]
  • Նա, ով ընդունում է Աստծոյ գոյութիւնը, ընդունում է նաեւ իր պարտականութիւնը հանդէպ գերագոյն իրականութեանց` ԱԶԳ, ՀԱՅՐԵՆԻՔ, ՊԵՏՈՒԹԻՒՆ:[24]
  • Չկայ, կեանքն ազգին եւ հայրենիքին պատարագելու չափ մեծ երջանկութիւն չկայ աշխարհում:[25]
  • Միայն ազնիւն է զօրաւոր:[26]
  • Անկրօն էակը հրաշունչ զինուոր չի դառնայ:[27]
  • Ներիր, Տէր, ներիր, եթէ մի օր հայրենիքիս օգտակար լինելու համար մեղանչեմ Քո դէմ:[28]
  • Ամեն հայ ընդունակ է մարտիրոսանալու, իսկ ամեն մարտիրոս կարող է հերոս լինել:[29]
  • Աւելի լաւ է հայ մարդը համր լինի, քան օտարախօս:[29]
  • Ես անչափ զարմանում եմ, երբ հանդիպում եմ անտաղանդ հայի:[29]
  • Հայը պատճառ չունի կուսակցականանալու. հայը կուսակցականանալու նաեւ իրաւունք չունի:[14]
  • Ամեն հայ դա դու ես. ճակատագրի եղբայր է ամեն հայ:[14]
  • Ահա եւ իմ վերջին խօսքը.
    -Կ'ուզէի աչքերս փակել մի ահեղ ճակատամարտում, յաղթութեան թեւերի վրայ, զօրքերիս գոռ աղաղակների մէջ: Սակայն ուր էլ եւ ինչպէս էլ մեռնեմ, թող սիւնեաց իմ նախկին ռազմիկները Խուստուփ լերան սրտի մէջ ամփոփեն իմ մի բուռ աճիւնը:
    ... Ուր եւ երբ էլ մեռնեմ, հաւատա, իմ ազիզ ժողովուրդ, որ արտաքին վտանգներիդ ժամանակ իմ անհանգիստ հոգին այցի եւ օգնութեան պիտի փութայ իր հայրենի աշխարհին եւ աներեւութաբար քո բանակները առաջնորդէ:
    Զինուոր զաւակդ` Նժդեհ, 1937թ., Սոֆիա:[29]

Առանց աղբյուրի [խմբագրել]

  • Այսօր քո մեջ սպանիր քո վաղվա թշնամուն:

Հատուածներ Մայքլ Արլենին յղուած բաց նամակից [խմբագրել]

  • Թշնամանալ հարազատ եղբօր դէմ հէնց այն պատճառով, որ նա իր կուսակցութեան փարախէն չէ, կը նշանակէ տկարացնել արտաքին թշնամու դէմ ուղղուած մեր հարուածի թափը: Հերձասիրութեան հին դեւն էր դա, որ տարբեր անուան ու ձեւերի տակ կը շարունակէր օտարի հայասպան դերը, մեծապէս դժուարացնելով մեր վերածնունդի գործը:
  • Այժմ իր (հրէութեան - Է.Է.) բախտի կառքը կը քաշեն ե՛ւ բոլշեւիզմը, ե՛ւ ֆրանմասոնութիւնը, ե՛ւ միջազգային բորսաները, դրամատները, մամուլի մեծագոյն մասը եւն.: Բայց քինաթաքոյց ազգը չբաւականացաւ իր յաղթանակով: Հոգեպէս միշտ քաղցած մարդկութեան[ը] նետած իր մէկ-երկու նորանշան գաղափարներով, ազգերի ծոցի մէջ նա վառեց դասակարգման արնոտ պայքարի կրակը, եւ այսօր - տէր աշխարհի ոսկու երեք քառորդին - նորանոր պատերազմների եւ ընկերային յեղափոխութեանց ուրուականով կը սպառնայ աշխարհին:
  • Մեր պատմութեան ընթացքում - գիտցէ՛ք ե՛ւ այդ - մեծահարուստ հայը չեղբայրացաւ հայ մտաւորականին, ո՛չ էլ ազգերի բախտի հետ խաղացող ոյժերի բարեկամութիւնը փնտռեց:
  • Միայն զմիւռնիացի հայոց հարստութեամբ կարելի պիտի լինէր մի մեծ ՀԱՅԱՍՏԱՆ գնել: Այդ ծով հարստութեան մի չնչին մասն իսկ - որը քեմալականները քամուն տուին - պիտի բաւէր հրէաբար կաշառելու մարդկութեան երեք քառորդի խղճմտանքը, զայն հայասէր դարձնելու աստիճան: Բայց- անէծք մեկուսի երջանկութեան դաւանանքին - հայ ցեղի ապրած եւ ապրուելիք բոլոր տեսակի դժբախտութեանց անիծուած ակնաղբիւրի՛ն անէծք...
  • Ոսկէքսակ հայը չկանգնեց ոսկէգրիչ մտաւորականի թիկունքում, եւ այդ` վերջինի լեզուն կարճ, խօսքն անլսելի եղաւ միջազգային արէօպագների մէջ:
  • Միայն նա է ճշմարտօրէն մեծը, որը մեծ զաւակն է նախ իր ժողովրդի, եւ ապա մարդկութեան:
  • Մենք հաւատում ենք` Գողգոթայէն յետոյ Յարութիւն կայ: Եւ արդա՛ր է մեր հաւատքը:[30]


Աղբյուրներ [խմբագրել]

  1. ↑ (2001) Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան՝ Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 8։ ISBN 99930-2-276-4։ 
  2. ↑ 2,0 2,1 (2001) Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան՝ Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 125։ ISBN 99930-2-276-4։ 
  3. ↑ (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 80։ ISBN 99930-2-263-2։ 
  4. ↑ (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 143։ ISBN 99930-2-263-2։ 
  5. ↑ (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 153։ ISBN 99930-2-263-2։ 
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Ճանաչիր ինքդ քեզ ու քո էությունը
  7. ↑ (2002) Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան՝ Մտքի Հրավառություն։ Զանգակ-97 հրատարակչություն, 51։ ISBN 99930-2-263-2։ 
  8. ↑ 8,0 8,1 (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 7։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  9. ↑ 9,0 9,1 (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 88։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  10. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 91։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  11. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 94։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  12. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 96։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  13. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 100։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  15. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 103։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  16. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 110։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  17. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 111։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  18. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 112։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  19. ↑ 19,0 19,1 (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 115։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  20. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 122։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  21. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 127։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  22. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 130։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  23. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 135։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  24. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 158։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  25. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 162։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  26. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 169։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  27. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 171։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  28. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 175։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  29. ↑ 29,0 29,1 29,2 29,3 (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 185։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 
  30. ↑ (2008) Ռաֆայէլ Համբարձումեան՝ Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն։ Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ, 108-110։ ISBN 978-99941-978-4-2։ 

Արտաքին հղումներ [խմբագրել]

Վիքիպեդիա
Վիքիպեդիան ունի հոդված, որը վերաբերում է՝
Ստացված է «http://hy.wikiquote.org/w/index.php?title=Գարեգին_Նժդեհ&oldid=13179» էջից