Անտոն Մակարենկո

Վիքիքաղվածքյից՝ ազատ հանրագիտարանից

Անտոն Մակարենկո

Անտոն Մակարենկոն (ռուսերեն՝ Антон Семёнович Макаренко) (մարտի 1, 1888ապրիլի 1, 1939) ուկրաինացի դաստիարակ և գրող է եղել Խորհրդային միությունում:

[խմբագրել] Քաղվածքներ

  • Մարդուն սովորեցնել երջանիկ լինել անհնար է, բայց դաստիարակել նրան, որպեսզի երջանիկ լինի՝ հնարավոր է:[1]
  • Մենք գիտենք, թե որքան ուրախ և երջանիկ են ապրում այն մարդիկ, ովքեր շատ բան են կարողանում անել, որոնց մոտ ամեն ինչ հաջողվում է և առաջ է գնում, ովքեր իրենց չեն կորցնում ամեն մի պարագայում, ոգքեր կարողանում են տիրապետել իրերին և գերիշխել նրանց վրա և ընդհակառակը, միշտ խղճում ես այն մարդկանց, ովքեր ամեն մի դադարկ բանի համար ընկնում են անհարմար դրության մեջ, ովքեր չեն կարողանումսպասարկել իրենց, այլ միշտ զգում են կամ դայակի կամ ընկերական ծառայության և օգնության կարիքը, իսկ եթե նրանց ոչ-ոք չի օգնում՝ ապրում են անհարմար կացության մեջ՝ փնթի, կեղտոտ, իրենց կորցրած:[1]
  • Ինչքան հնարավոր է, ավելի շատ պահանջներ մարդուն, ինչքան հնարավոր է, ավելի շատ հարգանք՝ նրա նկատմամբ:[2]

[խմբագրել] Աղբյուրներ

  1. 1,0 1,1 (1974) Փառանձեմ Վարդունիում՝ Մտերիմ Խոսքեր։ «Հայաստան» Հրատարակչություն, 110։ 
  2. (1974) Փառանձեմ Վարդունիում՝ Մտերիմ Խոսքեր։ «Հայաստան» Հրատարակչություն, 111։